Fandom

Assassin's Creed Wiki

Wspomnienie:Werbowanie Maronów

2718stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze0 Udostępnij
Werbowanie Maronów
Łowy na templariuszy2 (ikonka) (AC4BF).png
Łowy na templariuszy2 (ikonka) (AC4BF).png
  • Łowy na templariuszy – Antó
  • Wspomnienie 2
Werbowanie Maronów (wspomnienie) (AC4BF) (by Kubar906).png
  • Grafika symbolizująca wspomnienie
Łańcuch DNA ACIV Wył..pngŁańcuch DNA ACIV Wł..pngŁańcuch DNA ACIV Wył..pngŁańcuch DNA ACIV Wył..png
Informacje techniczne
  • Opis:
  • Edward pomaga Antó uwolnić niewolników w zamian za informacje o templariuszu i jego kluczu. 
  • Pojawia się w:
  • Typ:
  • Poboczne
  • Poprzednie:
  • Następne:
  • Nagroda:
  • 500 R
Informacje historyczne
  • Wykonujący:
  • Miejsce:

Werbowanie Maronów – wirtualna prezentacja dodatkowych wspomnień genetycznych Edwarda Kenwaya, odtworzona przez analityka Abstergo Entertainment w 2013 roku w maszynie Animus Omega.

Opis Edytuj

Werbowanie Maronów 1 (wspomnienie) (AC4BF) (by Kubar906).png

Edward rozmawia z Antó

Edward idzie do kantoru asasynów w Kingston, by porozmawiać z Antó o nękającym go templariuszu i jego kluczu.

Przebieg Edytuj

  • Edward: Znalazłem twojego człowieka.
  • Antó: A ja dowiedziałem się, gdzie przetrzymują jego braci. Pomóż mi ich uwolnić.
  • Edward: Nie, kolego. Spłaciłem swój dług. Mieszanie się w sprawy niewolników to nie moja sprawa. Wątpię, czy w ogóle stoi za tym templariusz.
  • Antó: Wszystkie sprawy tyczące wolności to zadania dla asasynów. Jaka jest twoja cena?
  • Edward: Co?
  • Antó: Człowiek bez zasad musi działać w zamian za zapłatę. Ile potrzebujesz?
  • Edward: Jest pewien klucz, którego szukam. Należy do zestawu, który odbieram templariuszom.
  • Antó: Klucze templariuszy? Myślałem, że zostały zniszczone.
  • Edward: W takim razie nie tylko ja o nich wiem?
  • Antó: Jeśli go znajdziemy, jest twój.
  • Edward: Zgoda. Chodźmy po twoich przyjaciół.

Edward i Antó idą po pierwszego niewolnika.

  • Antó: Pijacy i dziwki, których nazywasz przyjaciółmi, mogą ci teraz pomóc.
    A cóż to? Jedyny, który przeżył?

Edward i Antó uwalniają niewolnika.

  • Niewolnik: Dziękuję.
  • Antó: Szybko! Do mojego kantoru.

Edward i Antó uwalniają drugiego niewolnika.

  • Niewolnik: W końcu.
  • Antó: Idź do kantoru.

Edward i Antó idą po trzeciego niewolnika.

  • Antó: Musisz uważać. Ten teren będzie dobrze strzeżony. Wiesz, jak to działa. Zajmij pozycję.

Mężczyźni uwalniają ostatniego niewolnika.

  • Niewolnik: Dzięki.
  • Antó: Spotkajmy się w kantorze.

Po uwolnieniu wszystkich więźniów Edward idzie do Antó.

  • Edward: Dokąd teraz?
  • Antó: Wystarczy pracy na jedną noc. A może zaczęło ci się to podobać?
  • Edward: To tyle? Nie ma templariusza? A co z kluczem?
  • Antó: Templariusz się nie pojawił. Dostaniesz swój klucz następnym razem.
  • Edward: Nie, Antó, nie będzie następnego razu.
  • Antó: Gdy już odkryjesz, że masz sumienie lub przyznasz, jak bardzo potrzebujesz tego klucza... będzie następny raz.

Konkluzja Edytuj

Edward pomógł Antó uwolnić jego braci.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej w Fandom

Losowa wiki