FANDOM


Zobacz też
Disambig-icon.png
Nazwa tego hasła odnosi się do więcej niż jednego pojęcia. Zobacz też: wspomnienie Ezia Auditore z 1499 roku o tej samej nazwie.


Ucieczka – wirtualna prezentacja wspomnień genetycznych Ezia Auditore da Firenze z marca 1512 roku, odtworzona przez jego potomka – Desmonda Milesa w 2012 roku przy pomocy Animusa 2.03.

Opis Edytuj

Po zabójstwie Manuela Paleologa do małego nadbrzeża, nad którym stoi Ezio, podpływa niewielki statek.

Przebieg Edytuj

  • Ahmed: Biedny Manuel, ostatni z rodu Paleologów. Nie powinienem był powierzać mu zwierzchnictwa nad naszą wyprawą do Masjafu. Był dumnym człowiekiem, nie wiedział, co to dyscyplina.
  • Ezio: Rozczarowujesz mnie, Ahmedzie. Czemu templariusze?
  • Ahmed: Ponieważ mam już dość tych bezsensownych krwawych wojen, w których ojciec podnosi miecz przeciwko synowi, brat przeciwko bratu. Aby zbudować trwały pokój, ludzkość musi myśleć i działać jak jeden organizm napędzany jednym umysłem. Tajemnice Wielkiej Świątyni pozwolą nam to osiągnąć. A Altaïr nas do nich doprowadzi.
  • Ezio: Mrzonki. Nie wam przeznaczone są sekrety Altaïra.
  • Ahmed: Nie zamierzam się kłócić, Ezio. Przyszedłem po klucze do Masjafu.
  • Ezio: Klucze? To jest ich więcej niż jeden?
  • Ahmed: Tak słyszałem. Może będę musiał zapytać kogoś, kto ma większą wiedzę. Sofia Sartor? Czy nie tak się nazywa?
  • Ezio: Ona nic nie wie! Zostaw ją w spokoju!
  • Ahmed: Rozważę to.
  • Ezio: Zabiję cię, jeśli ją tkniesz!
  • Ahmed: Jestem pewien, że spróbujesz.

Ezia otaczają bizantyńscy milicjanci. Asasyn wymyka się im i ucieka z Derinkuyu, widząc przez rozżarzony popiół dzięki swojemu Zmysłowi Orła.

Konkluzja Edytuj

Ezio uciekł z Kapadocji, a Ahmed zagroził, że zrobi krzywdę Sofii Sartor. Ezio wraca do Konstantynopola.

100% synchronizacji Edytuj

Żeby osiągnąć stuprocentową synchronizację z Eziem, nie należy stracić więcej niż połowy punktów życia.