FANDOM


Koniec udawania
  • Misja główna (AC3L)
    Misja główna (AC3L)
    Sekwencja 9
  • Wspomnienie 1
Koniec udawania (wspomnienie) (AC3L) (by Kubar906)
  • Grafika otwierająca wspomnienie
Wskaźnik DNA ACLHD (wł.)Wskaźnik DNA ACLHD (wył.)Wskaźnik DNA ACLHD (wył.)Wskaźnik DNA ACLHD (wył.)
Informacje techniczne
  • Opis:
  • Odkryj prawdę. 
  • Pojawia się w:
  • Typ:
  • Główne
  • Poprzednie:
  • Następne:
Informacje historyczne
  • Wykonujący:
  • Miejsce:
  • Data:
  • 1777 rok

Koniec udawania – wirtualna prezentacja wspomnień genetycznych Aveline de Grandpré z 1777 roku.

Opis Edytuj

Po odkryciu, że to Madeleine de L'Isle jest Przedsiębiorcą, Aveline wraca do Nowego Orleanu, by się z nią zmierzyć.

Przebieg Edytuj

Aveline wchodzi do rezydencji rodziny de Grandpré i zastaje macochę grającą na pianinie.

  • Madeleine: Aveline, cóż za miła niespodzianka! Mam nadzieję, że podróż była przyjemna.
  • Aveline: Przyjemna! Cóż za paradny pomysł.
  • Madeleine: Aveline, wszystko w porządku?
  • Aveline: Możesz przestać mi już matkować, Przedsiębiorco. Znam twoją prawdziwą tożsamość.
  • Madeleine: Aveline, nie wściekaj się tak! Myślisz, że nie wiem, dokąd w nocy wymykasz się przez okno? Że nie wiem, jak ładnie grałaś delikatną córeczkę kochającego ojczulka? Jak mieszałaś się z tłumem niewolników? Tak jakbyś mogła przede mną ukryć swoje prawdziwe ja! Moja kochana przybrana córko. Żyjesz wciąż, ponieważ cię potrzebowałam i dalej potrzebuję.
  • Aveline: Do czego?

Madeleine wyjmuje pistolet.

  • Madeleine: Usiądź.
Koniec udawania 1 (wspomnienie) (AC3L) (by Kubar906)

Hiszpanie stają na drodze Aveline

Koniec udawania 2 (wspomnienie) (AC3L) (by Kubar906)

Madeleine przekonuje Aveline

Aveline ucieka z rezydencji, jednak na drodze stają jej hiszpańscy żołnierze.

  • Madeleine: Trochę na to nie za późno? Moi ludzie cię zabiją i co wtedy zostanie z twojego wspaniałego bractwa? Opuśćcie broń. Popatrz na nas, to aż przykre. Jak wiele lat minęło nam na uwalnianiu niewolników?
  • Aveline: Trzymasz ich w niewoli. Na własnych zasadach i dla własnego brudnego zysku.
  • Madeleine: Zakończyłaś to, miałam podobne zamiary. Monsieur (Pan) de Ferrer miał inną wizję. Wypaczył moją spokojną kolonię, oszpecił ją. Musiałaś go zabić i za to jestem ci wdzięczna.
  • Aveline: Nie wierzę ci.
  • Madeleine: Aveline, kocham cię. Wychowałam cię jak własną córkę. Nie mogłam począć dzieci, wniosłaś światło do mojego życia.
  • Aveline: Przez całe życie mnie okłamywałaś.
  • Madeleine: Wybacz. To było konieczne. Obowiązkiem matki jest chronić potomstwo. Ale teraz, znając prawdę, spójrz na mnie. Ty, która tak dobrze znasz ból życia wśród tajemnic, mocy ukrywanej pod halkami i rzemykami, udawanego posłuszeństwa wobec ludzi, którzy odmawiają ci praw korzystania z własnych zdolności. Naprawdę jestem ci aż tak obca? Potrzebowałam cię do zmiażdżenia terrorystów w szeregach mojej organizacji i nadal potrzebuję. Nie mogę pozwolić, aby asasyni zmarnowali twe talenty. Jesteś dla mnie zbyt cenna.
  • Aveline: Jako narzędzie do manipulacji?
  • Madeleine: Wiem, że byłaś sfrustrowana. Agaté...
  • Aveline: Gdybym go posłuchała, de Ferrer nadal by żył.
  • Madeleine: Widzisz? Mamy podobne cele. Dołącz do mnie, Aveline. Zakończ to, co rozpoczęłaś.

Konkluzja Edytuj

Aveline zdemaskowała Madeleine, jednak nie zabiła jej. Macocha złożyła jej propozycję przystania do zakonu templariuszy.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki