Fandom

Assassin's Creed Wiki

Wspomnienie:Gorączka

2718stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze0 Udostępnij
Gorączka
Misja główna (ikonka) (AC4BF).png
Misja główna (ikonka) (AC4BF).png
  • Sekwencja 11 – Do dna
  • Wspomnienie 2
Gorączka wspomnienie by DarknessEyes23.png
  • Grafika symbolizująca to wspomnienie
Łańcuch DNA ACIV Wył..pngŁańcuch DNA ACIV Wł..pngŁańcuch DNA ACIV Wył..png
Informacje techniczne
  • Opis:
  • Edward zlewa się w trup, w pijanym widzie wyciągając ręce po swój łup. 
  • Pojawia się w:
  • Typ:
  • Główne
  • Poprzednie:
  • Następne:
Informacje historyczne
  • Wykonujący:
  • Miejsce:
  • Data:
  • 1721 rok

Gorączka – wirtualna prezentacja wspomnień genetycznych Edwarda Kenwaya z 1721 roku, odtworzona w 2013 przez analityka Abstergo Entertainment za pomocą Animusa Omega.

Opis Edytuj

Edward, przytłoczony śmiercią Mary Read, upija się do nieprzytomności i zaczyna mieć halucynacje. Widzi w nich Bartholomewa Robertsa i wszystkich, którzy zginęli, gdy Edward gonił za pieniędzmi.

Przebieg Edytuj

Edward siedzi w barze w Kingston.

  • Barman: Dolać?
  • Edward: Daj całą flaszkę.
  • Barman: Pokaż najpierw grosiwo.

Edward zapłacił za butelkę. Barman odwraca się, a potem Edward zamiast niego widzi Robertsa, który kładzie klucz do Obserwatorium na ladę.

  • Roberts: Tyle wystarczy? Spędziłeś tu tyle lat i nie osiągnąłeś nawet cząstki tego co ja w pięciokrotnie krótszym czasie. A stało się tak dlatego, że jesteś dobrym człowiekiem, Edwardzie. Rozumiesz? To dobroć jest chorobą, która cię toczy...
  • Edward: To mój łup, Roberts. Oddawaj!
  • Roberts: Pamiętasz moje kredo, chłopcze? Żyj krótko, ale szczęśliwie. Ot i wszystko. Świat nie jest nam winien nic więcej. Bierz zatem to, na co masz chęć, a potem oddaj ducha, nim pojmiesz jaki z ciebie głupiec.
  • Edward: Oddawaj.
  • Roberts: Właśnie tak, chłopcze! Odbierz mi to!
  • Edward: Załatwię cię kanalio! Potnę cię na kawałki!

Edward wpadł w pijany wid.

  • Roberts: Spokojnie... piesku. Uciekaj do budy. Nie masz dość odwagi, by zmierzyć się z siłą mojego obłędu.
  • Edward: Roberts!

Wtedy do Edwarda podchodzi wizja Benjamina Hornigolda.

  • Benjamin: Witaj na pokładzie, Kenway! Czekają na nas bogactwa, łupy i przygody. Wchodzisz?
  • Edward: Zejdź mi z drogi, Ben.

Potem Edward widzi wizję Edwarda Thatcha pijącego z Jamesem Kiddem.

  • Czarnobrody: Wznieście szklanice za wolność, chłopcy! Za wszystkich poszukiwaczy przygód i wszystkie nierządnice!
  • James: Za świat pełen łotrów lepszych niźli wszyscy królowie i królowe mający nas w pogardzie!

Następnie do Edwarda przemówiła wizja Robertsa.

  • Roberts: Jako wybrańcy Fortuny cieszymy się dostatkiem i zadowoleniem, przyjemnością i spokojem, wolnością i władzą... Po cóż więc człowiek o giętkim umyśle miałby obstawać przy dawnym życiu? Bo zanurzyłem ręce w mętnej wodzie i wyjąwszy je stwierdzam, że lepiej jest dowodzić niż być dowodzonym!

W następnej halucynacji Edward znalazł się pod wodą. W okół niego znajdowały się ciała załogi zrabowanego statku. W okolicy pływały rekiny, które co jakiś czas pożerały ciała. Edward wypłynął na powierzchnię i znalazł się na dziedzińcu jakiejś wielkiej posiadłości. Przed nim stali Woodes Rogers i Laureano Torres y Ayala.

  • Rogers: Ezop napisał kiedyś bajkę o orlicy, która szybując na swych potężnych skrzydłach wysoko nad pastwiskiem, spadła niczym piorun na pasące się jagnię i uniosła je do swego gniazda. Widziała to przelatująca obok kawka i w jej głowie zrodziła się myśl, że ona również może być równie silna i sposobna. I tak kawka z łopotem skrzydeł sfrunęła szybko w dół i wczepiła się w ruń dużego barana. Lecz gdy chciała odlecieć, okazało się, że nie może unieść zwierzęcia, bo do takiego wyczynu nie staje jej ni sił ni postury. A gdy kawka tak się mocowała, baran nie zauważył jej obecności. Stojący na polu pasterz uznał trzepotanie się ptaka za wielce zabawne. Podbiegł szybko, schwytał kawkę i podciął jej skrzydła. Tego samego wieczoru wręczył ją swoim dzieciom w prezencie. „Cóż to za dziwny mały ptaszek, ojcze?” śmiały się i pokrzykiwały. „Jak się go nazywa?” „To jest kawka.” odpowiedział ojciec. „Ale jeżeli spytacie się jej, powiedziałaby, że jest orłem.”

Edward próbuje zabić stojącego w tłumie Robertsa, jednak za każdym razem okazuje się, że zabił asasyna. W kolejnej halucynacji Edward żegluje w stronę Obserwatorium, lecz wyspa rusza się raz w lewo, raz w prawo. Dookoła szaleje okropny sztorm, a zamiast swojego kwatermistrza, Edward widzi swoją żonę, Caroline Scott.

  • Caroline: Nie dłużej niż dwa lata! Obiecałeś mi!
  • Edward: Porzuciłaś mnie! Gdy najbardziej cię potrzebowałem.
  • Caroline: Ale byłam przy tobie! Co zmusza cię do tej wędrówki? Czy nie byłeś ze mną szczęśliwy?
  • Edward: Jestem już tak blisko, Caroline! Błagam! Pozwól mi to dokończyć!

Następnie w miejscu Caroline zmaterializowała się wizja Mary Read.

  • Mary: Czy ty wszystko robisz ze złości, Edwardzie?
  • Edward: To nie złość mnie napędza. To odwaga!
  • Mary: I na cóż ci ona, chłopie? Nie został już nikt, o kogo byś dbał!
  • Edward: Niech was wszystkich diabli porwą. Dam sobie radę!
  • Mary: Ty ośle! Czemu niszczysz, choć mógłbyś tworzyć? Choćby siebie... w braku czego innego?
  • Edward: Zostaw mnie!
  • Mary: Zmień kurs, Edwardzie! Zmień swój przeklęty kurs, nim będzie za późno!

Wtedy w halucynacji Kawka wpadła na skały, a Edward obudził się z pijackiego widu na plaży w Kingston. Spotkał tam swojego dotychczasowego kwatermistrza, Adéwalé.

  • Adéwalé: Kapitanie Kenway! Wyglądasz jak miska śliwkowego puddingu.
  • Edward: Chryste, ale mi szumi we łbie.
  • Adéwalé: Wstawaj.
  • Edward: I cóż mam z tobą zrobić, Adé? Po tym, jak zostawiłeś mnie z Robertsem, powinienem zmyć ci głowę na powitanie. Ale przede wszystkim – jestem diablo rad.
  • Adéwalé: Ja też, brachu. I uradujesz się jeszcze bardziej, gdy posłyszysz, że twoja Kawka wciąż jest w jednym kawałku.
  • Edward: Czy wyruszamy w kierunku...

Edward zaczął mówić, lecz Adéwalé zaczął się wycofywać.

  • Edward: Odchodzisz?
  • Adéwalé: Tak, Edwardzie. Obowiązek wzywa mnie gdzie indziej.
  • Edward: Adé, posłuchaj...
  • Adéwalé: Gdy twe serce i twój umysł będą już gotowe, nie wahaj się odwiedzić asasynów. Wtedy zrozumiesz...

Konkluzja Edytuj

Edward przemyślał swoje dotychczasowe priorytety i zmienił swoje cele życiowe.

Ciekawostki Edytuj

  • Podczas drugiej halucynacji możemy zauważyć nie tylko Bena Hornigolda, Czarnobrodego, czy też Jamesa Kidda. Możemy także odnaleźć wzrokiem siedzącego w wiszącej klatce Charlesa Vane'a, Jacka Rackhama, który jest zatrzymywany przez armię brytyjską, czy Stede'a Bonneta, na którym siedział Roberts;
  • W posiadłości z czwartej halucynacji widoczni byli wiszący na szubienicach asasyni, ale także Czarnobrody, Mary Read oraz Caroline.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej w Fandom

Losowa wiki