Fandom

Assassin's Creed Wiki

Wspomnienie:Gorące przyjęcie

2793strony na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze0 Udostępnij
Gorące przyjęcie
  • Wspomnienie zrekonstruowane by DarknessEyes23.png
    Wspomnienie zrekonstruowane by DarknessEyes23.png
    Sekwencja 12 – Bitwa o Forlì
  • Wspomnienie 1
Gorące przyjęcie.png
  • Grafika symbolizująca to wspomnienie
AC Wiki - Dna II Wł.PNGAC Wiki - Dna II Wył.PNGAC Wiki - Dna II Wył.PNGAC Wiki - Dna II Wył.PNGAC Wiki - Dna II Wył.PNGAC Wiki - Dna II Wył.PNG
Informacje techniczne
  • Opis:
  • Towarzysz Caterinie i Machiavellemu w drodze do twierdzy. 
  • Pojawia się w:
  • Typ:
  • Odzyskane wspomnienie
  • Poprzednie:
  • Następne:
Informacje historyczne
  • Wykonujący:
  • Miejsce:
  • Data:
  • 1488 rok

Gorące przyjęcie – wirtualna prezentacja wspomnień genetycznych Ezia Auditore da Firenze z 1488 roku, odtworzona przez jego potomka – Desmonda Milesa w 2012 roku przy pomocy Animusa 2.0.

Opis Edytuj

Zaraz po tym, jak Ezio oficjalnie wstąpił do zakonu asasynów, udał się wraz z Mario Auditore i Niccolò Machiavellim do pracowni Leonardo da Vinci, by zbadać Rajskie Jabłko.

Przebieg Edytuj

Ezio i asasyni udali się do pracowni Leonarda, by pokazać mu Jabłko.

  • Leonardo: Fascynujące... Absolutnie fascynujące...
  • Ezio: Co to jest, Leonardo? Do czego służy?
  • Leonardo: Nie potrafię tego wytłumaczyć, tak jak nie potrafię powiedzieć, dlaczego Ziemia krąży wokół Słońca!
  • Mario: Chciałeś powiedzieć Słońce wokół Ziemi?

Leonardo uniknął odpowiedzi, badając Jabłko.

  • Leonardo: Wykonano je z materiałów, które nie powinny istnieć... A MIMO to... to bardzo stary artefakt.
  • Mario: Kodeks opisuje go jako "Fragment Edenu".
  • Ezio: Hiszpan... Nazywał go "Jabłkiem".
  • Leonardo: Jak Jabłko Ewy? Zakazany owoc? Chcesz powiedzieć, że te przedmiot...
Współpraca 2 by DarknessEyes23.png

Uruchomienie Jabłka

Ezio uruchomił Jabłko i przed nimi ukazały się informacje, które były zapomniane, są odkrywane lub dopiero zostaną wymyślone. Wszyscy byli ogłuszeni światłem, a Leonardo przeglądał wizje, czerpiąc inspiracje. Ezio wyłączył Jabłko.

  • Leonardo: Nigdy nie może wpaść w niepowołane ręce. Doprowadziłoby to niektóre słabe umysły do szaleństwa...
  • Ezio: Bez wątpienia Hiszpan zrobi wszystko, by je odzyskać.
  • Niccolò: Ezio, musisz to chronić, korzystając ze wszystkiego, czego cię nauczyliśmy.
  • Mario: Zabierz to do Forlì. Cytadeli strzegą mury i działa... i kontroluje ją nasza sojuszniczka.
  • Ezio: Co to za sojuszniczka?
  • Mario: Nazywa się Caterina Sforza.
  • Ezio: Niewiarygodne... Ta misja już mi się podoba.

Ezio uściskał Leonardo.

  • Ezio: Dzięki za wszystko, stary przyjacielu.
  • Mario: Leonardo! Ezio mówi, że często podróżujesz do Mediolanu. Mam wielką posiadłość w Toskanii, musisz mnie odwiedzić.

Ezio spotkał w Romanii Machiavellego i Caterinę.

  • Caterina: Patrzcie, kto się zjawił.
  • Ezio: Madonna.
  • Caterina: Kiedy się poznaliśmy, zdawało mi się, że jest w tobie coś wyjątkowego. Ale asasyn, hmmm?

Cała grupa zaczęła iść w kierunku miasta.

  • Caterina: Przejdź się ze mną, caro. (mój drogi) Zakochasz się w Forlì! Działa, którymi nadziana jest nasza cittadella, mają sto lat. Artefakt będzie tam bezpieczny.
  • Ezio: Wybacz, ale nigdy nie słyszałem, żeby jakaś kobieta rządziła miastem. To imponujące.
  • Caterina: Cóż... Oczywiście wcześniej rządził mój mąż... Ale zmarł.
  • Ezio: Och. Przykro mi.
  • Caterina: Niepotrzebnie. Kazałam go zabić.
  • Ezio: Och...
  • Niccolò: Odkryliśmy, że Girolamo Riario pracował dla templariuszy. Kreślił mapę miejsc, w których znajdowały się pozostałe stronice kodeksu.
  • Caterina: Nigdy nie lubiłam tego sukinsyna. Był kiepskim ojcem, nudziarzem w łóżku i wrzodem na tyłku.

Niccolò zauważył dziwne zachowanie mieszkańców.

  • Niccolò: Patrzcie.
  • Caterina: Och nie...

Caterina zatrzymała jedną z mieszkanek.

  • Caterina: Aspetta! (Zaczekaj!) Co się dzieje?
  • Mieszkanka: Pojawili się, gdy tylko opuściłaś miasto, Signora. (Pani) Miasto jest atakowane.
  • Caterina: Co!? Przez kogo!?
  • Mieszkanka: Przez braci Orsi, Signora.

Caterina zwróciła się do Ezio i Machiavellego.

  • Caterina: A sangue di Giuda! (A niech to!)
  • Ezio: Kim są ci Orsi?
  • Caterina: To te same canaglie, (kanalie) które wynajęłam do zabicia męża.
  • Niccolò: Oczywiście to Hiszpan. Orsi nie widzą niczego poza własnymi sakiewkami.
  • Ezio: Lecz skąd wiedział, gdzie zabraliśmy Jabłko – jeszcze zanim my to wiedzieliśmy!?
  • Niccolò: Ponieważ nie szukają Jabłka, Ezio. Chcą mapy Riario.
  • Cristina: Mapa jest nieważna, Niccolò! W środku są moje dzieci! Och, porco demonio! (ja pierdolę!)

Cała grupa zaczyna biec ku bramom miasta. Na miejscu widzą, że bramy są zamknięte.

  • Caterina: Już są w środku, zdradzieckie dranie...
  • Ezio: Jest jakaś inna droga?
  • Caterina: Aspetta... Może, tak. Od kanału pod zachodnim murem wiedzie stary tunel.
  • Ezio: Bene. (Dobrze.) Zaraz wracam.

Gdy Ezio szukał tunelu, Caterina zaczęła przeklinać braci Orsi. Ezio znalazł przejście i otworzył bramy.

  • Caterina: Ezio udało ci się! Seguimi! (Za mną!)

Konkluzja Edytuj

Ezio, Niccolò i Caterina zdołali dotrzeć do miasta.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki