FANDOM


Logo wikipedii na szablon Postać historyczna

„Ostatni z bohaterskich rycerzy zakonu templariuszy, Jakub de Molay, człowiek zasad i wybitny intelektualista, został zdradzony, przez osobę, której bezgranicznie ufał – nikczemnego Króla Francji.”
―Opis Jakuba według Helixa

Jakub de Molay (ur. 1243 w Molay; zm. 18 marca 1314 w Paryżu) – ostatni wielki mistrz oficjalnie funkcjonującego zakonu templariuszy oraz Mędrzec. Rządził zakonem od 1292 roku do swojej śmierci na stosie, która nastąpiła 18 marca 1314 roku.

Biografia Edytuj

Wczesne życie Edytuj

Jakub urodził się jako Mędrzec w 1243 roku W Molay w Wolnym Hrabstwie Burgundii (dziś we francuskim departamencie Haute-Saône). W 1265 r. De Molay został przyjęty do zakonu templariuszy w Beaune.

Mianowanie wielkim mistrzem Edytuj

Po upadku Akki, zakon spotkał się na Cyprze we wrześniu 1291 roku. Tam też 20 kwietnia 1292 roku De Molay został wybrany Wielkim Mistrzem, prowadząc templariuszy do szczytu ich potęgi. W najbliższym czasie przeniósł kwaterę zakonu z Cypru do Francji.

Aresztowanie i śmierć Edytuj

„Jakub de Molay był oficjalnie ostatnim Wielkim Mistrzem Zakonu Rycerzy Świątyni. Został fałszywie oskarżony o herezję przez pozbawionych skrupułów ludzi, którzy za nic mieli dobro ludzkości i kierowali się jedynie własnymi, egoistycznymi pragnieniami. Najlepszy spośród nas przyznał się do najgorszych zbrodni; zbrodni, których nie popełnił. Wrogowie de Molaya sądzili, że jego śmierć oznacza koniec całego Zakonu, i to przekonanie utrzymywało się przez kolejne stulecia. Ale my przetrwaliśmy. Jakub de Molay umarł w męczarniach, by Zakon mógł przetrwać. Od tamtej pory nasz zakon działa ostrożnie i potajemnie. O jego istnieniu wiedzieli jedynie ci, którzy gotowi byli oddać za niego życie.”
Alan Rikkin o poświęceniu Jakuba de Molay[src]
13 października 1307 asasyni przypuścili atak na twierdzę templariuszy. Wtedy właśnie Jakub posłał swojego doradcę, by ten ukrył Miecz Edenu i Codex Pater Intellectus. Gdy towarzysz mistrza poszedł ukryć artefakty sam Jakub zachował przy sobie Serce i oddał się w wir walki, w wyniku czego został pojmany.

Przebywając w celi w podziemiach baszty Coudray ukrył Serce w jednej ze ścian oraz wyrył inskrypcję "Jeśli serce jest silne, to nie straci mocy".

Nie całe siedem lat od aresztowania, 18 marca 1314 został osądzony oraz spalony na stosie w obecności papieża Klemensa V oraz króla Filipa IV, przy czym pierwszemu z nich zapowiedział śmierć tego samego roku, a drugiego przeklął do trzynastego pokolenia.

Ostatnie słowa: Edytuj

  • Jakub: Wysłuchaj mnie papieżu Klemensie! Nim ten rok dobiegnie końca, wezwę cię na Sąd Boży, przed którym odpowiesz za swoje zbrodnie. Dla ciebie zaś, królu Filipie, nie ma wystarczająco haniebnej kary za wielkie zło, jakie wyrządziłeś zakonowi. Dlatego przeklinam cię! A wraz z tobą twój ród, aż do trzynastego pokolenia! Wszyscy będziecie przeklęci!

Ciekawostki Edytuj

  • Jakub został aresztowany w piątek 13 października. Stąd wziął się przesąd o pechu, jaki spotyka ludzi w piątek trzynastego.
  • Został posądzony o ogromną ilość zbrodni tamtego czasu, m. in. herezję, świętokradztwo, uprawianie czarów i homoseksualizm.

Galeria Edytuj