FANDOM


Logo wikipedii na szablon.png Postać historyczna
„A co ty wiesz o zwyciężaniu? Zabiłem wilczycę w jej leżu uzbrojony jedynie w nóż. Uciekłem Indianom Kahnawake, którzy chcieli spalić mnie żywcem. I byłem jedynym ocalałym z okrętu, który zatonął podczas bitwy o Hawanę. Wybacz więc, jeśli nie skorzystam z twoich rad.”
―Israel kłócący się z jednym ze swoich żołnierzy.[src]

Israel Putnam (1717-1790) – amerykański generał służący w armii kontynentalnej, który wsławił się poprowadzeniem swoich wojsk w bitwie o Bunker Hill podczas rewolucji amerykańskiej.

Biografia Edytuj

Wczesne życie Edytuj

Israel urodził się 7 stycznia 1717 roku w Massachussetts, ale później przeprowadził się do Connecticut, by zająć się rolnictwem. Podczas wojny siedmioletniej dołączył do kolonialnej milicji i zdobył reputację dzięki swej odwadze oraz umiejętności motywowania żołnierzy.

Putnam zabił wilczycę w Connecticut w 1742 roku. Według swojej opowieści miał do swojej dyspozycji tylko nóż, a ta leżała w swoim leżu.

Inna jeszcze opowieść dotyczyła wyprawy na teren Kanien'kehá:ka, Kahnawake. Według niego cudem został ocalony przed spaleniem żywcem.

Kolejna opowieść dotyczyła bitwy o Hawanę, w której był jedynym ocalonym z jednego z zatopionych okrętów. Opowiadał o tym, że wynurzył się na Kubie, gdzie dowiedział się o cygarach, a potem sprowadził je do kolonii.

Po zakończeniu wojny siedmioletniej, Israel stał się przeciwnikiem brytyjskiej polityki podatkowej i założył w Connecticut oddział Synów Wolności.

Gdy usłyszał o bitwie w Lexington i Concord, od razu zapisał się do armii kontynentalnej i otrzymał rangę generała brygady.

Bitwa o Bunker Hill Edytuj

„Wróg naciera, a wy zaczynacie drżeć. Jest ich więcej, powiadacie. Mają lepszą broń. Lepsze wyszkolenie. Ale ja się nie lękam i wy też nie powinniście. Bo choć mają lepsze uzbrojenie, to brak im naszego przekonania i rozwagi. My mamy dyscyplinę. Mamy porządek. A co najważniejsze, mamy w sobie ogień. My wierzymy! Zachowajcie więc czujność. Oszczędzajcie amunicję. Pilnujcie, żeby mieć dobre pole widzenia. A przede wszystkim, ludzie: nie strzelajcie, póki nie będziecie mogli zajrzeć im w oczy.”
―Mowa motywująca żołnierzy armii kontynentalnej wypowiedziana przez Israela podczas bitwy o Bunker Hill.[src]
Mowa motywująca przed bitwą o Bunker Hill (AC3) by DarknessEyes23.png

Israel motywujący żołnierzy armii kontynentalnej tuż przed bitwą o Bunker Hill

W przeddzień bitwy o Bunker Hill, Israel Putnam poznał asasyna Ratonhnhaké:tona, który wyraził chęć do pomocy generałowi w bitwie. Jego celem był templariusz John Pitcairn, który był majorem armii brytyjskiej. Najpierw Israel wysłał Indanina, by ten zdjął brytyjskie flagi z wrogich okrętów ostrzeliwujących Charlestown i zawiesił na nich flagi Stanów Zjednoczonych. Asasyn wrócił i oznajmił generałowi, iż wypełnił zadanie. Następnie, gdy już toczyła się bitwa, Ratonhnhaké:ton przedostał się do obozu armii brytyjskiej, gdzie zabił swój cel, jednocześnie obniżając morale walczących Brytyjczyków. Ostatecznie doprowadziło to do klęski Wielkiej Brytanii w tej bitwie.

Ułaskawienie Radonhageduna (AC3) by DarknessEyes23.png

Israel oczyszcza Ratonhnhaké:tona z zarzutów

Rok po bitwie o Bunker Hill, Ratonhnhaké:ton został aresztowany pod zarzutem fałszerstwa pieniędzy i spiskowaniu przeciwko głównodowodzącemu, Jerzemu Waszyngtonowi. Prawdziwym spiskowcem był Thomas Hickey.

Podczas egzekucji Indianina, oskarżony uwolnił się i zabił Thomasa. Gdy strażnicy zaczęli celować w niego z muszkietów, pojawił się Israel, który oczyścił asasyna z zarzutów.

Późniejsze życie Edytuj

Po tym, jak pomógł zapobiec zamachowi na życie Waszyngtona, kariera Israela zaczęła staczać się w dół. Został on mianowany drugim dowódcą wojsk w Nowym Jorku, który poprowadził armię kontynentalną w bitwie pod Long Island, która zakończyła się jego klęską. Później prawie został schwytany do niewoli po przegranej bitwie dwóch fortów, Clinton i Montogomery.

Po tych dwóch porażkach, Israel poprosił o przeniesienie go do innego oddziału, na co Waszyngton wyraził zgodę. W grudniu 1779 roku, Putnam doznał udaru, który zakończył jego karierę wojskową. Zmarł jedenaście lat później, w roku 1790.

Alternatywna rzeczywistość Edytuj

W świecie stworzonym przez Rajskie Jabłko, gdzie Jerzy Waszyngton koronował się na króla Stanów Zjednoczonych, Israel Putnam stał się jego prawą ręką. Za pomocą artefaktu, król Waszyngton uczynił Israela okrutnym i brutalnym człowiekiem. To właśnie Putnam odzyskał berło króla, gdy Kaniehtí:io zinfiltrowała pałac Waszyngtona i ukradła ten symbol jego władzy.

Atak na wioskę Connora.png

Israel i król Waszyngton atakują wioskę Kanien'kehá:ka

Putnam był obecny podczas ataku króla Waszyngtona na wioskę Kanien'kehá:ka. To on wydał rozkaz spalenia tej wioski i zabicia wszystkich jej mieszkańców.

Potem Israel stacjonował z Benedictem Arnoldem w forcie Duquesne, gdzie Indianin Ratonhnhaké:ton zabił tego drugiego. Israel złapał zabójcę swojego sojusznika i zawiózł do więzienia w Bostonie jako prezent dla króla Waszyngtona.

Więzień ten miał zostać ścięty wraz z grupką przypadkowych cywilów. Król Waszyngton zaczął wątpić w zaangażowanie Benjamina Franklina, więc oddał Israelowi całkowitą władzę nad Bostonem. Po zdradzie Franklina, Israel bez problemu zwabił przeciwników króla do Bostońskiej szyi, gdzie zabił m.in. Samuela Adamsa i odciął palce Kanen'tó:konowi.

Israeluch, czo ty robisz?!.png

Israel celuje do Kanen'tó:kona

Ratonhnhaké:ton i Benjamin Franklin próbowali uciec z Bostonu na pokładzie statku Aquila. Israel przybył do portu, trzymając Kanen'tó:kona jako zakładnika. Chciał on, by Indianin się poddał, lecz ten użył swoich nadprzyrodzonych mocy i zabił prawą rękę Waszyngtona. Dopiero umierając, Israel domyślił się, iż był nieprawdopodobnie brutalny i okrutny. W swoich ostatnich słowach wyraził żal za zbrodnie, których się dopuścił.

Ostatnie słowa Edytuj

  • Israel: Robiłem tak potworne rzeczy... To berło, ale... to żadne wytłumaczenie. W głębi duszy każdego człowieka czai się zło. Jabłko tylko wydostaje je na powierzchnię.

Charakterystyka i osobowość Edytuj

Jako oficer wojskowy, Putnam był bezpośredni w kontaktach z wojskiem. Był ponadto głośny i nieskrępowany. Ciągle krzyczał na żołnierzy bez powodu i był pesymistą, gdyż uważał bitwę o Bunker Hill za przegraną, zanim nawet się zaczęła.

Ciekawostki Edytuj

  • W Connecticut postawiono posąg z brązu przedstawiający Israela Putnama, by upamiętnić jego znaną ucieczkę z rąk Brytyjczyków.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki