FANDOM


Loonardo
Hermetyści
  • Gildia, frakcja
Hermetysta
  • Hermetysta z epoki renesansu.
Informacje techniczne
  • Założyciel:
  • Przywódca:
  • Miejsca działania:
  • Religia:
  • Kult Hermesa
Informacje historyczne
  • Data założenia:
  • Około VI wieku p.n.e.
  • Występuje w:
Informacje dodatkowe
  • Znani członkowie:

Hermetyści – członkowie Kultu Hermesa, grupa ludzi oparta na filozoficznych i religijnych wierzeniach, która przysięgła zmieniać ludzkość.

Historia Edytuj

Początek Edytuj

„Trzymamy klucz do tajemnic życia.”
―Pastorał zwracający się do Pitagorasa.[src]

Kult Hermesa ma swoje początki w około VI wieku przed naszą erą, gdy Pitagoras i jego uczeń, Kyros z Zarax podróżowali przez pustynie Grecji, by odnaleźć Hermesa Trismegistosa. Po kilku dniach nieustannej wędrówki, natknęli się oni na człowieka niosącego skrzydlaty pastorał z owiniętymi wokół niego dwoma wężami. Człowiek ten ubrany był w strój chłopa. Oznajmił on Pitagorasowi, że to on jest Hermesem, po czym wbił swój pastorał w ziemię, powodując gwałtowne przemieszczenia się piasku i pozorne ożywienie wężów na pastorale. Te przemówiły do wielkiego matematyka i mianowały go godnym następcą Hermesa, po czym otrzymał on kaduceusz, czyli wspomniany wcześniej artefakt. Podczas mianowania Pitagorasa, węże powiedziały, że trzymają klucz do tajemnic życia i od tego zapoczątkował się Kult Hermesa, a Pitagoras został jednym z pierwszych hermetystów.

Renesans Edytuj

Przed rokiem 1506, hermetyści próbowali zdobyć Rajskie Jabłko, które było w posiadaniu asasyna Ezio Auditore da Firenze, lecz bezskutecznie. Później, gdy w 1506 roku, rodzina Borgiów upadła, hermetyści dowodzeni przez Ercole Massimo porwali Leonarda da Vinci, by za jego pomocą odkryć położenie pitagorejskiej świątyni. Zamierzali oni też porwać ucznia Leonardo, lecz uratował go Ezio Auditore. Ezio i hermetyści zaczęli konkurować, gdyż obie strony poszukiwały obrazów Leonarda, na których ukryte były wskazówki, jak dotrzeć do pitagorejskiej świątyni. Ostatecznie spotkali się pod jej drzwiami, gdzie Ezio zabił przywódcę hermetystów, Ercole Massimo, by uratować swojego przyjaciela.

Czasy współczesne Edytuj

Różokrzyża

Różokrzyża zakonu hermetystów

Pod koniec XIX wieku, zakon hermetystów został reaktywowany w Londynie pod nazwą Zakon Hermetystów Złotego Świtu. Jego założycielami byli William Robert Woodman, William Wynn Westcott oraz Samuel Liddel Mathers.

W epoce wiktoriańskiej, działania hermetystów były ściśle związane z okultyzmem, ze względu na wiele rytuałów. Uprawianie tej "czarnej magii" nie było mile widziane i w końcu Westcott musiał opuścić zakon.

Z powodu potrzeby sekretnego działania tej organizacji, Westcott był zwany Praemonstratorem, Samuel Budzącym duchy (później Imperatorem), a jego żonę, Moinę, Prorokinią.

Założyciele Zakonu Hermetystów Złotego Świtu

Założyciele Zakonu Hermetystów Złotego Świtu

Przywództwo Edytuj

Gdy cała trójka założycieli jeszcze żyła, zdołali oni doprowadzić zakon do idealnej współpracy, zwanej "Harmonią". Jednakże chciwość oraz ambicja przejęła wodzę i Wetcott i Mathers zabili Woodmana.

Dodatkowo po kłótni Westcotta i Mathersa o to, czy opublikować tajemnice zakonu w księdze Abrahama, Westcott zaczął planować zamach stanu w celu obalenia Samuela. Jednakże ten był o krok przed nim i oskarżył go o uprawianie czarnej magii i tym samym zmusił do opuszczenia szeregów zakonu.

Po tym posunięciu, Mathers wyruszył do Paryża i zostawił Królową Florence Farr w Londynie jako swojego zastępcę. We Francji zaczęły się dziać wydarzenia nazywane "początkiem końca zakonu".

Aleister Crowley, który sam trafnie nazywał sibie bestią, był wprowadzonym przez Mathersa członkiem zakonu, który odznaczał się wielką ambicją. Próbował on dołączyć do zakonu poprzez napaść na Florence Farr, jednakże gdy to nie poskutkowało, Aleister odnalazł Mathersa w Paryżu, gdzie ten go przyjął.

Gdzieś tak w 1899, kilku członków zakonu ogłosiło bunt i Mathers był zmuszony do rezygnacji. Jego stanowisko przejęła Moina, która powiedziała, że zakon przetrwa i to będzie jego nowy początek.

Tajemniczy szefowie Edytuj

„Niewiele wiadomo o tajemniczych szefach. Niektórzy wierzą, że to nadprzyrodzone kosmiczne dowództwo, a inni, że to zwykli ludzie. Jeszcze inni uważają, że oni w ogóle nie istnieją.”
―Frater V.O.V.[src]
Tajemniczy szef

Tajemniczy szef

Podstawa Złotego Świtu była ściśle związana z grupą nazywaną tajemniczy szefowie. Znali ich tylko najbardziej zaufani członkowie zakonu i wierzono, że mają oni "straszne, nadprzyrodzone moce".

Krótko przed 1900 rokiem, Mathers spotkał się z jednym z tajemniczych szefów w paryskim zaułku. Mimo, że człowiek ten nosił płaszcz, można było zobaczyć na jego palcu pierścień z czerwonym krzyżem, znakiem templariuszy. Człowiek ten oznajmił, że tajemniczy szefowie kończą współpracę z Mathersem, gdyż jego badania do niczego nie doprowadziły, a dodatkowo zabił on Woodmana.

Ciekawostki Edytuj

  • Symbol hermetystów, kaduceusz, to pastorał, którym, według greckiej mitologii, władał Hermes, posłaniec bogów;
  • podobnie do Cento Occhi czy posłańców Borgiów, hermetyści nosili przy sobie wiele cennych rzeczy, które były niezbędne do ukończenia zadań sklepów;
  • hermetyści używali krótkiej broni białej i ich styl walki przypominał ten zwinnych strażników;
  • podczas trwania odzyskanych wspomnień, można zauważyć hermetystów walczących z pozostałymi w Rzymie żołnierzami Borgiów.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki