Fandom

Assassin's Creed Wiki

Ezio Auditore da Firenze

2701stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze61 Udostępnij

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

„Przeżyłem swoje życie, jak tylko umiałem najlepiej, nie znając jego celu, ale mknąc przed siebie, niczym ćma lecąca w odległą tarczę księżyca. I tutaj wreszcie odkryłem dziwną prawdę. Pojąłem, że jestem tylko posłańcem, który ma przekazać wieść wykraczającą poza jego zrozumienie.”
―Ezio Auditore do Desmonda Milesa[src]

Ezio Auditore da Firenze (ur. 24 czerwca 1459 we Florencji, zm. 30 listopada 1524 we Florencji) – włoski szlachcic i asasyn, syn Giovanniego i Marii Auditore,brat Federico,Petrucio i Claudi Auditore, przodek Edwarda i Haythama Kenway'ów oraz Ratonhnhaké:tona, Williama i Desmonda Milesów. Mąż Sofii Sartor. Ojciec Flavii oraz Marcella.

Assassin's Creed II Edytuj

Młodzieniec Edytuj

Ezio urodził się 24 czerwca 1459 roku we Florencji. Od dziecka razem ze swoim starszym bratem – Federicem, pakował się w kłopoty, często chodziło o honor jego rodziny.

Po 17 latach od narodzin Ezio uczestniczył w walce na pięści przeciwko Vierim de'Pazzi i jego ludziom, którzy obrazili rodzinę Auditore. Po wygranej walce udał się do Cristiny Vespucci, u której spędził noc. Gdy wrócił do domu, spotkał swojego ojca i Uberto Alberti, rozmawiających o czymś pilnym.

Ezio dostał wtedy burę od ojca, który polecił mu dostarczyć list do Palazzo Medici. Później spotkał Claudię, która wyznała mu że ma problemy z Ducciem. Ezio pobił go, po czym wrócił do Villi Auditore i spotkał Petruccia, dla którego zebrał trzy pióra.

Ostatni Auditore Edytuj

„Z powodu braku dowodów uznaję cię WINNYM. Ty i twoi wspólnicy zostają skazani na ŚMIERĆ.”
―Uberto Alberti[src]

Następnego dnia Ezio poznał Leonarda da Vinci, który malował obrazy dla jego matki. Później dostarczył dla ojca dwa listy i odwiedził gołębnik.

W tym czasie strażnicy weszli na teren posesji Auditore i aresztowali braci i ojca Ezio. Ten udał się do Palazzo della Signoria i rozmawiał z uwięzionym ojcem, który nakazał mu dostarczyć dowody swojej niewinności. Ezio wrócił do pałacu i znalazł szaty asasyna, należące wcześniej do jego ojca. Ubrał je, po czym dostarczył dowody niewinności Uberto, który obiecał zrobić, co w jego mocy w ich obronie. Okazuje się jednak, że Uberto był zdrajcą i zniszczył dowody, po czym skazuje rodzinę Auditore na śmierć. Giną na publicznej egzekucji przez powieszenie.

Nad ranem Ezio pogrzebał swoich braci i ojca.

Pierwszy cel Edytuj

Oskarżyciel, sędzia, kat 2 (by Kubar906).png

Ezio zabija Uberta

Uberto: „Zrobiłbyś to samo. Dla dobra tych, których kochasz.
Ezio: „Tak, zrobiłbym. I zrobiłem.”
―Ostatnie słowa Uberto[src]
Ezio przysiągł Uberto zemstę. Wraz z matką i siostrą ukryli się u Paoli, przełożonej kurtyzan. Od niej Ezio nauczył się sztuki wtapiania się w tłum. Maria po śmierci Petruccio nie odezwała się ani słowem. 

Ezio udał się do Leonarda, który naprawił stare ostrze Giovanniego. Następnie Ezio zabił Uberto, w wyniku czego stał się poszukiwany, a jednocześnie musiał chronić swoją matkę i siostrę. Opuścił zatem Florencję i udał się do Toskanii, do rodzinnej willi Auditore. Po drodze spotykał swojego wuja Mario, którego najemnicy uratowali jego rodzinę przed atakiem Vieriego i jego ludzi. Ezio nauczył się od swojego wuja sztuki walki i zgodził się kontynuować misję swojego ojca jako asasyn.

Vieri de' Pazzi Edytuj

Jak sobie pościelesz... 5 (by Kubar906).png

Ezio podsłuchuje rozmowę Pazzich z Borgią

Ezio: „Co planujesz ty i twoi sojusznicy? Czy mój ojciec to odkrył? Czy dlatego został zabity?
Vieri: „Przepraszam, liczysz na spowiedź?”
―Ostatnie słowa Vieriego[src]
W 1478 Ezio z wujem wyruszył do San Gimignano, aby odbić miasto z rąk templariuszy i zabić Vieriego de' Pazzi. Ezio zabił za pomocą noży do rzucania strażników i otworzył bramę. Mario dał mu władzę nad oddziałem najemników. Razem odnajdują kapitana Vieriego, Roberta, i przeciągają go na swoją stronę.

Ezio dotarł do Maria, który walczył ze strażnikami miejskimi. Mario nakazał Eziowi zabić Vieriego, więc ten poszedł dalej samotnie. Podsłuchał rozmowę Vieriego z Francesco i Jacopo de' Pazzi oraz kardynałem Rodrigo Borgią. Później wspiął się na basztę i zabił Vieriego.

Spisek Pazzich Edytuj

„Teraz Florencja osądzi cię za twoje czyny.”
―-Ezio do Francesca[src]

Po powrocie do Monteriggioni Mario opowiedział Eziowi o Borgii, mówiąc, że jest on jego największym wrogiem – wielkim mistrzem zakonu templariuszy. Następnie Ezio znalazł w willi cztery karty kodeksu i udał się do Florencji, aby zabić Francesco de' Pazzi. Mario podał mu kontakt – niejaki La Volpe.

W mieście Ezio odwiedza Leonarda, który tworzył dla niego drugie ukryte ostrze. Potem pewien złodziej ukradł Eziowi sakiewkę i doprowadził go do La Volpe, który wysłał go pod Santa Maria Novella. Ezio podsłuchał w katakumbach spotkanie templariuszy, po czym znalazł pieczęć asasyna Dariusza.

26 kwietnia 1478 roku Ezio był obecny na sumie w bazylice Santa Maria del Fiore, gdzie odbywała się uroczysta msza. Była na niej rodzina Medicich, a także Francesco de' Pazzi i inni spiskowcy. Podczas przemienienia do Giuliana de' Medici podbiegł Bernardo Baroncelli i dźgał go. Dzieła dokańcza Francesco, zabijając Giuliana sztyletem.

Żegnaj Francesco 4 (by Kubar906).png

Śmierć Francesca

Wtedy pojawił się Ezio, walcząc z Francesciem i jego pomocnikami. Templariusz uciekł, a asasyn eskortował rannego Lorenza do San Lorenzo, gdzie spotkał Poliziano. Ten nakazał Eziowi zabić Francesca. Ezio znalazł cel na dachu Palazzo della Signoria i zabił go.

Niedobitki Pazzich Edytuj

Ezio: „Jeśli ktoś współpracuje z Jacopo, na pewno był też zamieszany w spisek przeciwko mojej rodzinie. Podaj mi nazwiska.
Lorenzo: „Antonio Maffei, arcybiskup Francesco Salviati, Stefano da Bagnone i Bernardo Baroncelli.”
―Ezio i Lorenzo[src]
Ezio porozmawiał z Lorenzo, który podał mu nazwiska spiskowców i dał kartę z kodeksu. Następnie Ezio udał się do Leonardo, który stworzył dla niego zatrute ostrze. Potem Ezio udał się do Cristiny i uratował jej narzeczonego przed oprawcami. Po tym wydarzeniu opuścił Florencję.

Antonio Maffei Edytuj

Ezio udał się do San Gimignano, gdzie znalazł Gambalta. Najemnik mówi mu, że jego cel – Antonio Maffei – znajduje się na szczycie najwyższej wieży miasta i wie, że niedługo umrze. Ezio wspiął się na wieżę i zabił księdza.

Bernardo Baroncelli Edytuj

Ezio znalazł w San Gimignano Baroncellego, który uciekł z więzienia i patrolował ulice miasta. Ezio znajduje go tam i zabija.

Francesco Salviati Edytuj

Ezio i najemnicy podeszli pod willę Salviati, gdzie ukrywa się arcybiskup Pizy – Francesco Salviati. Ezio otwiera bramy od środka i zabija biskupa.

Stefano da Bagnone Edytuj

Ezio udał się do opactwa mnichów za San Gimignano, aby zabić Stefana da Bagnone. W środku podsłuchał rozmowę Stefana z innym mnichem, po czym zabił go.

Jacopo de' Pazzi Edytuj

Z takimi przyjaciółmi 5 (by Kubar906).png

Śmierć Jacopa

W 1480 Ezio znalazł Jacopo podczas wyjścia z kościoła i śledził go do ruin starożytnego rzymskiego amfiteatru. Tam na Jacopa czekali Rodrigo Borgia i Emilio Barbarigo. Templariusze torturowali Jacopa, a potem złapali Ezia. Asasyn zabił strażników i dobija Jacopo, a pozostali templariusze uciekają.

Podróż do Wenecji Edytuj

We Florencji Ezio dostał od Lorenza specjalną pelerynę. Ezio chce też odwiedzić Leonarda, ale dowiedział się, że ten wyjechał do Wenecji. Asasyn spotkał Leonarda w Apeninach i pomógł mu naprawić wóz. Podczas podróży napadli ich strażnicy Borgiów, ale Ezio sobie z nimi poradził.

W Forli mieli wsiąść na prom, ale Ezio nie miał pozwolenia. Później asasyn uratował Caterinę Sforzę, która pomogła mu dostać się na prom. Do Wenecji dotarli w roku 1481.

Emilio Barbarigo Edytuj

Śmierć Emilio.png

Śmierć Emilia

„Nie czuję strachu, zabójco. Tylko żal. Dążyłem do jedności. Stabilności. Porządku.”
―-Ostatnie słowa Emilia[src]
Po dotarciu na brzeg podszedł do nich wysłannik hrabiego Pexaro, który gościł Leonarda. Oprowadził ich po mieście. Potem Ezio samotnie poszedł do Palazzo della Seta, gdzie napotkał złodziei usiłujących przedrzeć się do środka. Niestety jedna z nich, Rosa, została postrzelona z łuku. Ezio pomógł jej dostać się do łodzi, gdzie czekali Ugo i Paganino. Asasyn odeskortował łódź do kryjówki złodziei, gdzie czekał Antonio de Magianis, przywódca złodziei.

Następne cztery lata Ezio spędził ze złodziejami, pomagając im przygotować się do ataku na Palazzo della Seta. W końcu, 11 września 1485, rozpoczęła się infiltracja. Ezio dostał się do pałacu i podsłuchał rozmowę Emilia z Carlo Grimaldim, członkiem Rady Dziesięciu, po czym zabił Emilia.

Zamach na dożę Edytuj

Sięgnąć nieba 3 (wspomnienie) (AC2) (by Kubar906).png

Ezio zabija Carla

„-Zabiłeś mnie... Zabiłeś mnie!”
―-doża Mocenigo chwilę przed śmiercią.[src]
Później Ezio był obecny na placu, gdzie spotkali się templariusze. Podsłuchał rozmowę Carla Grimaldiego i Silvia Barbariga. Potem dołączyli do nich Marco Barbarigo, Dante Moro i Rodrigo Borgia. Omówili oni zamach na dożę. Potem Ezio i Antonio sprawdzili, jak dostać się do Pałacu Dożów.

14 listopada 1485 decydują się odwiedzić Leonarda i użyć jego machiny latającej, aby przelecieć nad ogrodzeniem. Złodzieje rozpalają na dachach Wenecji ogniska, aby Ezio zdołał dolecieć do pałacu dożów. Zjawia się tam o ułamek sekundy za późno – doża zażył już truciznę. Ezio zabija więc Carla Grimaldiego i ucieka.

Marco Barbarigo Edytuj

Ubaw po pachy 5 (wspomnienie) (AC2) (by Kubar906).png

Śmierć Marca

Marco: „Nie! Za wcześnie! Nie jestem gotowy!
Ezio: „Rzadko kiedy bywamy.”
―Ostatnie słowa Marco[src]
Po śmierci Moceniga Ezio staje się najbardziej poszukiwanym człowiekiem w Wenecji. W 1486 poszedł do Leonarda, który stworzył dla niego ukryty pistolet oparty na stronach kodeksu. Potem Ezio udał się do zamtuzu La Rosa della Virtù, któremu przewodzi siostra Teodora. W tym czasie przybywa tam morderca, który zabił jedną z kurtyzan. Ezio rzucił się za nim w pogoń i zabił go.

Wtedy Ezio spotkał się z Leonardem, który powiedział mu o tym, że na karnawał do Wenecji przybyła Cristina Vespucci. Ezio podrzucił jej list i spotkał się z nią, ale ona rozpoznała go i odeszła, nakazując mu jej nie szukać.

Potem Ezio udał się na plac, gdzie można było wygrać złotą maskę – przepustkę na specjalne przyjęcie doży. Miało się ono odbyć 14 sierpnia 1486 – wieczorem. Ezio wygrał cztery konkurencje, ale maskę i tak otrzymał Dante Moro, który przekupił sędziów. Ezio ukradł maskę, wdarł się na przyjęcie i zabił Marca z pistoletu podczas jego przemowy.

Silvio Barbarigo i Dante Moro Edytuj

Po śmierci Marca jego brat, Agostino Barbarigo, został dożą. Za jego pozwoleniem Ezio uwolnił z więzienia Bartolomeo d'Alviano i jego najemników. Potem rozlokował ich w L'Arsenale i po wybuchu rzymskich ognii dał sygnał do ataku. W tym czasie Bartolomeo starł się z Silviem i Dantem. Ci na widok Ezia zaczęli uciekać, ale on dogonił ich i zabił.

Jabłko Edytuj

Konfrontacja Rodrigo z Ezio w Wenecji.png

Konfrontacja Ezia z Rodrigiem

W 1488 Leonardo poinformował Ezia, że według kodeksu Altaïra tylko Prorok może otworzyć Skarbiec. Ezio dowiedział się w końcu, że Rodrigo Borgia przybył do Wenecji i oczekuje na przesyłkę z Cypru. Ezio próbował dowiedzieć się, co knuje Rodrigo, zabił posłańca i przebrał się za niego. Sprawdził zawartość paczki, następnie śledził i w końcu stanął przed Rodrigiem twarzą w twarz. Ezio powiedział mu wtedy, że Prorok nie istnieje, Borgia jednak zareagował śmiechem i oświadczył, że to on jest Prorokiem. Ezio zaczął więc walczyć z nim i z jego strażnikami o paczkę. Nagle przybyli wszyscy sojusznicy Ezia, by mu pomóc, okazuje się, że oni również są asasynami. Po pokonaniu Borgii, który uciekł z pola walki, asasyni mówią Eziowi, że Rodrigo nie jest Prorokiem, ale że to on być może nim jest. Tej nocy Auditore został oficjalnie przyjęty do zakonu asasynów.

Bitwa o Forlì Edytuj

Checco-mat 2 (wspomnienie) (AC2) (by Kubar906).png

Ezio zabija Checca

Ezio i Niccolò Machiavelli zdecydowali zabrać Jabłko do Forlì, gdzie przebywała Caterina Sforza. Niestety, miasto zostało zaatakowane przez Ludovica i Checca Orsich. Ezio z sojusznikami odparli ataki i zaczęli rozmowy z Orsimi, którzy porwali dzieci Cateriny – Biancę i Ottaviana. Ezio uratował dzieci i zabił Ludovica.

Po powrocie do twierdzy okazało się, że Checco zabrał Jabłko. Ezio pognał za nim i zabił go, ale Jabłko wpadło w ręce tajemniczej postaci w kapturze.

Na ratunek Kolumbowi Edytuj

Na rozkaz Rodrigo Borgii templariusze wywołali w Hiszpanii wojnę między muzułmanami a chrześcijanami, aby uniemożliwić wyprawę Krzysztofa Kolumba do Nowego Świata. Rodrigo zwabił Kolumba do Wenecji, aby sfinansować jego wyprawę, ale dowiedział się o tym Ezio, który dostał zadanie uratować Kolumba. Ezio zabrał templariuszom atlas Kolumba i wspólnie z hiszpańskim asasynem Luisem de Santàngelem i podróżnikiem udał się do Hiszpanii, aby powstrzymać ludobójstwo asasynów kierowane przez Tomása de Torquemada.

W Barcelonie Ezio skontaktował się z Raphaelem Sànchezem i na jego prośbę zabił Gaspara Martíneza. Potem wyruszył do Saragossy, po drodze zabijając inkwizytora Pedro Llorente. Potem w Grenadzie Ezio uratował króla Muhammada XII przed templariuszami i nakłonił go, by zakończył wywołaną przez templariuszy wojnę. Następnie zabił Juana de Marillę i dostał się do Torquemade, którego nawrócił i oszczędził.

Ogniska Próżności Edytuj

W 1494 Ezio uratował kuzyna Girolamo Savonaroli, Marcella, który powiedział, że jego kuzyn przebywa w Wenecji. Tam Ezio z pomocą Piero de' Medici zabił skorumpowanego herolda i wyruszył do Florencji.

W mieście Machiavelli przedstawił mu, jak się sprawy mają. Ezio wymyślił, że trzeba wywołać powstanie. Potem ruszył na misję, której celem było zabicie 9 podżegaczy.

Artysta Edytuj

Ezio natknął się na artystę, który palił liczne obrazy. Asasyn zlokalizował go i zabił.

Kapitan straży Edytuj

Ezio dostał się na plac, gdy nagle na dachu wokół niego pojawili się strażnicy i stary kapitan. Zaczęli walczyć z Eziem, ale ten wspiął się na dach i zabił kapitana.

Szlachcic Edytuj

Ezio spotkał szlachcica, który zaczął przed nim uciekać. Asasyn dogonił go na dachu i zabił.

Ksiądz Edytuj

Ezio spostrzegł, że na szczycie kopuły Santa Maria del Fiore znajduje się ksiądz wyznający wiarę Savonaroli. Niepostrzeżenie wdrapał się na nią i zabił księdza.

Kupiec Edytuj

Ezio zobaczył, że w porcie pewien kupiec przetrzymuje jedzenie. Niepostrzeżenie dostał się na jego statek i zabił go.

Lekarz Edytuj

Ezio zauważył, że na pewnym placu głosi kazanie lekarz. Nie zwracając na siebie uwagi podszedł do niego i zabił go.

Rolnik Edytuj

Na krańcach Florencji władzę nad stogami siana sprawował pewien rolnik pod wpływem Savonaroli. Ezio niepostrzeżenie dostał się do niego i zabił go. 

Kaznodzieja Edytuj

Pod kościołem Santa Trinita pewien nawiedzony kaznodzieja głosił kazanie. Ezio dostał się do niego i niepostrzeżenie zabił.

Kondotier Edytuj

Pewien urzędnik zablokował most do czasu, aż lud zacznie szanować Savonarolę. Ezio dostał się do niego i zabił go.

Śmierć Cristiny Edytuj

„Ezio? Nie wiedziałeś? Zawsze z tobą byłam.”
―-Ostatnie słowa Cristiny[src]

Pewnego razu Ezio spostrzegł na ulicy rannego Manfredo Soderiniego, męża Cristiny. Ezio był przy nim, gdy umierał, a potem pobiegł za strażnikami goniącymi Cristinę i zabił ich, ale ona sama zmarła mu w ramionach.

Powstanie Edytuj

Sprawiedliwość ulicy 2 (wspomnienie) (AC2) (by Kubar906).png

Ezio skraca męki Savonaroli

W 1498 lud rozpoczął powstanie i porwał Savonarolę z jego pałacu. Ezio zabrał mu Jabłko, a potem był obecny na egzekucji duchownego pod Palazzo della Signoria. Gdy Savonarola płonął na stosie, Ezio wskoczył na podest i skrócił jego męki, po czym wygłosił długą i piękną przemową, a następnie odszedł razem z przyjaciółmi.

Krypta Edytuj

„Wygląda na to, że Krypta jest w Rzymie!”
―-Ezio Auditore[src]
W grudniu 1499 Ezio skończył zbierać karty kodeksu i wrócił do Monteriggioni, gdzie asasyni odkryli położenie Krypty – Watykan. Ezio wyrusza w podróż do Rzymu, by zabić Rodrigo Borgię, który został wybrany na papieża i stał się najbardziej wpływowym człowiekiem we Włoszech, jeśli nie w całej Europie. Przedostaje się przez mury i wieże Rzymu do Kaplicy Sykstyńskiej, gdzie wydaje się, że po cichu zabija Rodrigo Borgię.
250px-IBAL 13.png

Ezio oszczędza Rodriga

Ku jego zaskoczeniu, Borgia pojawia się z Laską i usiłuje zabić Ezio i wszystkich obecnych w Kaplicy. Ponieważ Ezio miał Jabłko, mógł oprzeć się mocy Laski. Zaskoczony Borgia wyzywa Ezio na pojedynek. Ezio za pomocą Jabłka przywołuje swoje klony i rozpoczyna walkę z Borgią. Borgia używa Laski, by stać się niewidzialnym, zabiera Ezio Jabłko, unosi go Laską w powietrze i dźga go, lecz Ezio przeżywa, używa Orlego Wzroku, by znaleźć Borgię i zmierzyć się z nim po raz ostatni. Walczą na pięści, Ezio wygrywa, ale oszczędza Borgię twierdząc, że jego śmierć nie przywróci życia jego rodzinie. Następnie wykorzystuje Laskę i Jabłko do otwarcia Skarbca.
250px-IBAL 15.png

Ezio rozmawia z Minerwą

Wewnątrz Skarbca wita go bogini, która przedstawia się jako Minerwa. Opowiada Ezio prawdziwą historię ludzkości i swojej rasy i ostrzega ludzkość przed „drugą rundą”. Wydaje się jednak rozmawiać z innym człowiekiem, choć tylko Ezio jest obecny w pomieszczeniu. Kiedy Ezio pyta ją o to, otrzymuje odpowiedź, że ona nie chce z nim rozmawiać, tylko przez niego, gdyż jest on Prorokiem. Na zakończenie mówi „Reszta należy do ciebie… Desmond ”. Ezio próbuje się dowiedzieć, kim jest Desmond, ale Minerwa znika.

Assassin's Creed: Brotherhood Edytuj

Początek nowej wojny Edytuj

Po rozmowie z Minerwą po Ezio do Watykanu przychodzi Mario. Obaj asasyni pokonali strażników i wydostają się z Kaplicy. Po drodze Ezio przekazuje Rajskie Jabłko swojemu wujowi. Następnie razem z nim udaje się do Monteriggioni.

W styczniu roku 1500 – Cesare Borgia, syn Rodriga zaatakował i zniszczył Monteriggioni oraz zabił Mario. Ranny Ezio daremnie próbował uratować swojego wuja oraz oswobodzić Caterinę Sforzę. Rajskie Jabłko znów wpadło w ręce Borgiów. Asasyn wyruszył za Cesare, jego nowym celem do Rzymu. Tam nawiązał kontakt z przyjaciółmi i rozpoczął odbudowę bractwa, co miało mu pomóc w walce z nowym wrogiem.

Au Revoir 2 (by Kubar906).png

Śmierć Barona

Gdy otrzymał informacje o miejscu przetrzymywania Sforzy ruszył jej na pomoc. Po jej uwolnieniu wyjaśnili sobie swoje uczucia i zakończyli swój romans. W ciągu całego roku Ezio werbował i szkolił ludzi chętnych do walki z Borgią. Pozbywał się również ważnych pomocników Cesare, m.in. Juana Starszego oraz Barona de Valios. Krótko po śmierci Barona ocalił Pietro Rossi – kochanka Lukrecji, siostry Cesare. W ramach podziękowania otrzymał od Rossiego klucze do Castel Sant'Angelo, siedziby Borgiów. W międzyczasie skrytobójca odkrył tożsamość zdrajcy donoszącego templariuszom o poczynaniach asasynów, przez co Niccolo Machiavelli został oczyszczony z podejrzeń La Volpe. Dzięki temu bractwo nie ucierpiało, a wręcz przeciwnie. Claudia Auditore, która dowiodła swej waleczności i odwagi, została przyjęta w szeregi zakonu. Sam Ezio awansował do najwyższej rangi mentora.

Rozbrojenie (Assassin's Creed Brotherhood) wspomnienie by DarknessEyes23.png

Ezio z Jabłkiem

Mistrz asasynów drugi raz zakradł się do Castel Sant'Angelo, gdzie Cesare zabił swojego ojca i przejął władzę na zakonem templariuszy. Po rozmowie z Lukrecją, ruszył w pościg za jej bratem. Przechwytując artefakt zapobiegł dostaniu się Jabłka w ręce wroga. Następnie skorzystał z jego mocy, by osłabić wpływy Cesare i umożliwić jego aresztowanie. Niebawem Borgia wydostał się z więzienia i zamierzał zbiec z miasta drogą wodną, przez Tyber. Posługując się Jabłkiem Auditore zlokalizował Cesare oraz ponownie pokrzyżował mu plany – Borgia pod eskortą wrócił do Rzymu. Później w roku 1504 asasyn bezskutecznie usiłował zdobyć informacje od Juliusza II na temat miejsca pobytu swego wroga. Papież nie udostępnił mu ich, mimo iż skrytobójca został mianowany jego doradcą.

Mimo uwięzienia Cesare Włochami wciąż rządzili jego zwolennicy. Ezio przekonał się o tym, gdy porwano jego siostrę. Na szczęście Claudię zdołano uratować. Poza tym incydentem Auditore schwytał również ważnego sprzymierzeńca Cesare, jego osobistego zabójcę, Micheletto, lecz ten uciekł kilka dni później. Dzięki Jabłku Ezio ustalił cel podróży uciekiniera – Hiszpanię – po czym ukrył artefakt w bezpiecznym miejscu. Niedługo potem Asasyn odkrył, że Leonardo został porwany przez Hermetystów. Jedyną poszlaką okazały się w tej sprawie wskazówki dotyczące Świątyni Pitagorejskiej, jakie Da Vinci pozostawił na swoich obrazach.

Poszukiwania przyjaciela Edytuj

Opuszczanie Świątyni.png

Ezio i Leonardo w świątyni

By uratować przyjaciela rozpoczął poszukiwania cennych dzieł sztuki. Wydobył od Lukrecji Borgii informacje na temat położenia wszystkich pięciu obrazów i odebrał jej jeden z nich. Dwa arcydzieła odzyskał z rąk kupców. Z pomocą Claudii i jej kurtyzan wykradł z wystawy w Castel Sant'Angelo ostatnie malowidła. Po zebraniu wszystkich wskazówek, wyruszył na ratunek Leonardo. Udało mu się ocalić artystę, odnajdując go w katakumbach Świątyni Pitagorejskiej. Wspólnie odczytali tajemnicze liczby zapisane na ścianie jednej z komnat, których znaczenie pragnęli zgłębić Hermetyści.

Zlikwidowanie wrogów Edytuj

Pax Romana (zrzucenie Cesare) (ACB) (by Kubar906).png

Ezio spycha Cesare z murów Viany

W roku 1506 Ezio, Machiavelli i Leonardo udali się do Hiszpanii, gdzie kontynuowali poszukiwania Cesare i Micheletto. Ślady doprowadziły ich do Walencji, gdzie przeprowadzili nieudany atak, w wyniku czego Micheletto uciekł. Informacje zdobyte od jednego z napastników powiodły asasynów do Castillo, lecz i tam Borgia zdołał im się wymknąć. Wróciwszy do opanowanej przez wroga Walencji, przyjaciele wspólnie opracowali plan. Auditore użył bomb skonstruowanych przez Leonardo by wysadzać statki przycumowane w dokach. Ezio i Machiavelli byli świadkami tego, jak rozwścieczony Cesare brutalnie zamordował Micheletto. Przez nierozwagę Niccolo, Borgia zauważył obecność skrytobójców i uciekł, dotkliwie raniąc kompana Auditore.

W roku 1507, podczas oblężenia Viany Ezio po siedmiu latach pościgu w końcu dopadł syna byłego papieża. Odnalazł go na polu bitwy, gdzie doszło między nimi do ostatecznego starcia. Asasyn zepchnął Cesare z krawędzi muru pozbywając się go raz na zawsze.

Assassin's Creed: Revelations Edytuj

Kontynuacja wędrówki Edytuj

Ranny orzeł 8 by VectorPS3.png

Ezio zabija Leandrosa

W roku 1510 pięćdziesięciojednoletni Mistrz asasynów wyruszył w kolejną podróż, której celem było odkrycie oraz zabezpieczenie przed templariuszami wiedzy i tajemnic Altaïra Ibn-La’Ahada pozostawionych w zamkniętej Bibliotece Masjafu.

Do twierdzy dotarł w marcu 1511 roku. Został jednak pojmany przez Bizantyjczyków i miał zostać powieszony przez ich przywódcę Leandrosa. W ostatniej chwili Eziowi udało się uciec i odnaleźć drzwi do zabezpieczonej Biblioteki Altaira. Od pracujący przy nich rzemieślnika dowiedział się o potrzebnych do otworzenia drzwi kluczach i dzienniku Niccolò Polo będącym w posiadaniu Leandrosa. Auditore po pościgu dogonił i zabił templariusza, odzyskując dziennik. Książka zawierała wskazówki dotyczące położenia kluczy, które znajdowały się w Konstantynopolu.

Poszukiwania kluczy Edytuj

W maju 1511 roku Ezio dotarł do Konstantynopola i spotykał tamtejszego asasyna Yusufa Tazima. Poprosił on Mistrza, by pomógł Bractwu, oraz zaopatrzył go w broń skrytobójców z Istambułu – ostrze z hakiem. Wkrótce Ezio udał się na poszukiwania pierwszego klucza.

Ezio odbierający klucz do Masjafu (by Kubar906).png

Ezio odnajduje klucz do Masjafu

Według instrukcji zawartych w dzienniku pierwszy klucz znajdował się w sklepie Sofii Sartor, pięknej Włoszki, którą spotkał wcześniej na statku. Przeszukał podziemia i zdołał odnaleźć klucz oraz mapę, która zawierała informacje o położeniu pozostałych czterech. Sofia zgodziła się pomóc mu w jej rozszyfrowaniu.

Klucz okazał się być artefaktem zawierającym wspomnienia Altaïra Ibn-La’Ahada. Dzięki niemu Ezio stał się świadkiem ataku templariuszy na Masjaf i rozmowy Altaïra z Al Mualimem.

Auditore pomagał Yusufowi rozbudować zakon asasynów. Dzięki temu nawiązał kontakt z księciem Sulejmanem, który wprowadził go w zawiłości walki swego ojca i wuja o władzę nad Imperium Osmańskim. W międzyczasie Sofia rozszyfrowała położenie drugiego klucza ukrytego w wieży Galata. Ezio zdobył go i poznał kolejne ze wspomnień Altaïra. Dotyczyło ono spalenia ciała Al Mualima i buntu Abbasa, któremu udało się na krótki czas zdobyć Fragment Edenu, lecz nie zdołał nad nim zapanować.

Z pomocą Sofii Ezio odszukał w okolicy Forum Bovis i odebrał templariuszom trzeci klucz. Kolejne ze wspomnień  dotyczyło zdrady Abbasa, w wyniku której został zamordowany jego syn i żona Maria. Mistrz musiał uciekać z Masjafu wraz z drugim synem, Darimem.

Walka o honor 4 by VectorPS3.png

Śmierć Tarika

Zdobyte w międzyczasie informacje naprowadziły Ezio na trop potomka ostatniego cesarza bizantyjskiego Manuela Paleologa, który spiskował z templariuszami, by odzyskać władzę. W liście do Claudii asasyn wspominał zarówno o nim, jak i o Tariku Barleti, którego Sulejman rozkazał mu zabić, podejrzewając go o zdradę. Dopiero po dokonaniu zabójstwa dowiedział się, że Tarik był niewinny.

Dzięki wsparciu Sofii Auditore odnalazł czwarty klucz ukryty w Wieży Panny. Zawarte w nim wspomnienie dotyczyło powrotu osiemdziesięcioletniego Altaria do Masjafu, przejęcia przez niego władzy i śmierci Abbasa.

Podróż do Kapadocji Edytuj

Ostatni z Paleologów 3 (by Kubar906).png

Śmierć Manuela

Gdy do odnalezienia pozostał tylko jeden klucz, Ezio ustalił z Sulejmanem, że powinien udać się do Kapadocji, by udaremnić spisek templariuszy. Zanim wyruszył poprosił Yusufa o zapewnienie opieki Sofii. Mimo problemów skrytobójca dotarł na miejsce w marcu roku 1512. Nawiązał współpracę z agentami Tarika i doprowadził do śmierci templariusza Shahkulu, co pozwoliło mu dotrzeć do Manuela Paleologa. Ezio odebrał mu klucz i zabił go. Kolejne wspomnienie Altaïra dotyczyło jego rozstania z Niccolo i Maffeo Polo, którym powierzył swój dziennik i klucze do Biblioteki Masjafu.

Z powrotem w Konstantynopolu Edytuj

Jeszcze w Kapadocji okazało się, że prawdziwym spiskowcem w rodzinie sułtana był wuj Sulejmana – Ahmed. Po powrocie do Konstantynopola Ezio odkrył także, że jego ukochana Sofia została porwana, a Yusuf zabity. Asasyn spotkał się ze zdrajcą, by wyrównać z nim rachunki. Ahmed zażądał wtedy kluczy do Biblioteki, na co Ezio przystał w obawie o życie Sofii. Udało mu się jednak ocalić ukochaną, sam Ahmed został zabity przez swego brata Selima. Dzięki temu asasyn odzyskał cenne artefakty.

Koniec wędrówki Edytuj

„„Przeżyłem swoje życie, jak tylko umiałem najlepiej, nie znając jego celu, ale mknąc przed siebie, niczym ćma lecąca w odległą tarczę księżyca. I tutaj wreszcie odkryłem dziwną prawdę. Pojąłem, że jestem tylko posłańcem, który ma przekazać wieść wykraczającą poza jego zrozumienie. Kim jesteśmy, że dano nam dzielić się takimi opowieściami? Porozumiewać się poprzez stulecia? Może ty zdołasz odpowiedzieć na wszystkie dręczące mnie pytania. Może też dzięki tobie okaże się, że wszystkie te cierpienia miały jakiś swój ostateczny cel.””
―-Ezio do Desmonda w Bibliotece Altaira, 1512[src]

Wreszcie wraz z Sofią trafił do Masjafu z kompletem kluczy potrzebnych do otworzenia zapieczętowanych drzwi. Wykorzystując Orli Wzrok, dostał się do środka wypełnionej pustymi półkami Biblioteki. Znalazł tam szczątki Altaïra i ostatni zapis wspomnień.

Wizja ukazała pożegnanie starego Mistrza z jego synem i ukrycie Fragmentu Edenu we wnęce na końcu Biblioteki. Będąc świadomym niebezpieczeństwa, jakie niósł ze sobą artefakt zostawił go na miejscu. Zrozumiał, że wszystko, co robił w życiu, służyło przekazaniu wskazówek i wiedzy komuś o imieniu Desmond.

Wmplayer 2012-12-28 12-09-43-15.jpg

Ezio rozmawia z Shao Yun

Auditore postanowił w końcu porzucić drogę asasyna i spędzić resztę swych dni z ukochaną Sofią Sartor. Założył winnice i wiódł życie prostego człowieka. Doczekali się dwójki dzieci: syna Marcello i córki Flavii. Już po przejściu w stan spoczynku Ezia odwiedziła chińska asasynka Shao Yun. Emerytowany asasyn choć bardzo niechętnie pozwolił jej u siebie zamieszkać przez kilka dni. W tym czasie dwa razy zaatakowali ich chińscy żołnierze poszukujący Shao. Yun opuściła go by nie ściągać na jego rodzinę kłopotów. Przed rozstaniem asasyn powiedział jej jakimi zasadami ma się kierować, by odbudować swój zakon. Przekazał jej także Puzdro Prekursorów.

EzioWithFamily.png

Ostatnie chwile Ezio z rodziną

Ezio zmarł w rodzinnej Florencji siedząc na ławce 30 listopada 1524 roku, prawdopodobnie otruty przez nieznanego templariusza.

Ostatnie słowa Edytuj

Ezio siada na ławce

  • Sofia: Powinieneś był zostać w domu.
  • Ezio: Jestem w domu.
  • Sofia: Będziemy w pobliżu.

Sofia całuje Ezio, Ezio uśmiecha się i macha rodzinie, dosiada się do niego młody templariusz

  • Templariusz: Do diabła! Nienawidzę tego przeklętego miasta! Chciałbym być w Rzymie. Słyszałem, że tamtejsze kobiety są... jak porzeczki w winie. Nie tak jak tu, we Florencji.
  • Ezio: To nie Florencja jest twoim problemem.
  • Templariusz: Proszę?

Ezio kaszle i się chwieję, templariusz chwyta go za rękę

  • Templariusz: Odwagi, starcze. Odpocznij sobie, co?

Templariusz uśmiecha się i wstaje wspierając się o Ezio, asasyn umiera

Martwy Ezio.png

Martwy Ezio

Uzbrojenie Ezia Edytuj

  • Ukryty pistolet – używany przez Ezia do zabijania celów z dużej odległości. Zadaje ogromne obrażenie, przez to jest skuteczniejszy od kuszy i noży do rzucania. Jest jednak bardzo głośny i inni strażnicy usłyszą nas kiedy zlikwidujemy swój cel.
  • Ukryte ostrze – podstawowa broń każdego asasyna. Ezio w przeciwieństwie do Altaira używa podwójnego ostrza. Używa go w Assassin's Creed II i Brotherhood oraz na początku Revelations gdzie traci jedno w czasie walki.
  • Ostrze z hakiem – ostrze używane przez asasynów w Konstantynopolu. Ezio dostaje je w Revelations od Yusufa Tazima. Nosi sie je na prawej ręce i traktuje jak przedłużacz własnej ręki.
  • Zatrute ostrze – rodzaj ukrytego ostrza pustego w środku i wypełnionego trucizną. Jedno tknięcie zatrutym ostrzem powodowało śmierć. Truciznę do niego należało kupować u medyka.
  • Miecz – pierwszy miecz Ezia który ten znalazł w skrytce w gabinecie swojego ojca.
  • Jatagan asasyna – miecz używany przez Ezia w Revelations. Jest skuteczny w walce z milicją templariuszy.
  • Cestus – rękawica dzięki której Ezio mógł wspinać się wyżej i zadawać silniejsze ciosy pięściami.
  • Noże do rzucania – broń, której używa Ezio do likwidowania przeciwników z dalekiej odległości. W przeciwieństwie do ukrytego pistoletu jest cicha i wrogowie nas nie usłyszą, ale zadaje małe obrażenie (mniejsze od kuszy), dlatego jest mniej skuteczna niż wspomniany już pistolet.
  • Kusza – broń, używana przez Ezia do likwidowania przeciwników na dalekim dystansie. Jest dosyć cicha i zadaje średnie obrażenie (mniejsze od pistoletu, ale większe od noży do rzucania). Można ja kupić w sklepach.
  • Zatrute strzałki – broń dystansowa powodująca u przeciwników szał i śmierć. Działa tak samo jak zatrute ostrze, tyle że na odległość.

Ciekawostki Edytuj

  • Imię „Ezio” jest greckim słowem i oznacza „Orzeł”, podobnie, jak arabskie słowo Altaïr oznacza „ptak”.
  • W książce Assassin's Creed: Renesans Vieri trafił kamieniem w czoło Ezia, a nie w usta.
  • Ezio w przeciwieństwie do Altaïra, nie musi obcinać palca, by móc używać ukrytego ostrza dzięki ulepszeniu, jakie wprowadził Altaïr niedługo po zabiciu Al Mualima. Ulepszenie to opisał w Kodeksie odszyfrowanym później przez Leonarda da Vinci. Zamiast obciętego palca wypalany jest tylko znak przynależności do asasynów.
  • Ezio używa broni palnej takiego typu, który pojawił się w Europie w późnych latach XV wieku lub na początku XVI w., prawdopodobnie był to pierwszy jej egzemplarz. Większość mieszkańców w grze nie ma pojęcia, czym jest ta broń. Najwcześniejsza broń palna była jednostrzałowa, a na jej przeładowanie trzeba było sporo czasu, więc prawdopodobnie była bronią używaną w ostateczności. Leonardo da Vinci skonstruował ukryty pistolet na podstawie Kodeksu Altaïra, który konieczną wiedzę posiadł dzięki Fragmentowi Edenu.
  • Twarz Ezia w Assassin’s Creed II łączy wygląd Desmonda (Francisco Randez) i Devona Bosticka z Rodowodu.
  • W 1499 roku Ezio ma 40 lat (jest o 14 lat starszy od Altaïra w roku 1191), ma tyle samo lat, ile miał jego ojciec, gdy zginął w 1476.
  • Twarz Ezia w Assassin's Creed II się nie starzeje, poza tym, że później w grze ma zarost. Jednak jego głos staje się głębszy i bardziej dojrzały.
  • Ezio dorobił się blizny na ustach podczas misji „Tacy są chłopcy”, kiedy Vieri de Pazzi trafia go w twarz kamieniem.
  • Po każdym zabójstwie wypowiada słowa „Requiescat in pace” (spoczywaj w pokoju).
  • W Assassin's Creed: Discovery zaznaczono, że Ezio jest ateistą.
Książe Persji w szatach Ezio.jpg

Książę Persji w szatach Ezia.

Plakat z Eziem (ACS) (by Kubar906).png

Jacob Frye stojący przy plakacie z Eziem w teatrze Alhambra

  • Ezio zna francuski, bo jak twierdzi: „We Florencji było kilka Francuzek”.
  • Zostało potwierdzone przez Darbiego McDevitta, że Altaïr i Ezio nie są ze sobą spokrewnieni, ponieważ pochodzą z dwóch różnych stron rodziny Desmonda.
  • Jest wspomniany przez Achillesa Davenporta w Assassin's Creed III.
  • Kostium Ezia z Assassin's Creed Revelations pojawia się w grze Final Fantasy XIII-2.
  • Szaty Ezia z Assassin's Creed: Brotherhood można nabyć w Assassin's Creed III za pomocą Uplay. Dostępne są również w Assassin's Creed IV: Black Flag, Assassin's Creed: Unity i Assassin's Creed: Syndicate.
  • Szaty Ezia z Assassin's Creed II można nabyć w grze Prince of Persia: Zapomniane Piaski za 30 Ikona Unit.png (punktów Uplay) (gdzie w zlokalizowanym tytule nagrody występuje literówka – zamiast Szaty Ezio, napisane jest Szaty Eizo).
  • Ezio, gdy nie ma szat asasyna i zanurkuje w wodzie, zmienia się w Desmonda.
  • W Assassin's Creed: Syndicate podczas infiltracji teatru Alhambra na ścianach wiszą plakaty z wizerunkiem i imieniem Ezia.
  • Wizerunek Ezia z okładki Assassin's Creed: Brotherhood pobił Rekord Guinnessa, mianowicie wystąpił on na największej ilości (127) okładek magazynów, zdaniem autorów księgi wizerunek ten jest nie pokonany od sześciu lat.
  • W 2013 roku SMS wysłany do Oliviera Garneau przez Aidena Pearce'a jest nawiązaniem do Ezia, który po każdym zabójstwie wypowiadał „Requiescat in pace”.

Rozpocznij dyskusję Dyskusje o artykule Ezio Auditore da Firenze

Więcej w Fandom

Losowa wiki