FANDOM


„Zachowajcie więc czujność. Oszczędzajcie amunicję. Pilnujcie, żeby mieć dobre pole widzenia. A przede wszystkim, ludzie: nie strzelajcie, póki nie będziecie mogli zajrzeć im w oczy.”
Israel Putnam do żołnierzy[src]

Bitwa o Bunker Hill – wydarzenie, które miało miejsce 17 czerwca 1775 roku, w początkowych etapach wojny o niepodległość Ameryki.

Bitwa wzięła swoją nazwę od wzgórza, które było początkowo głównym celem działań kolonistów i Brytyjczyków. Podczas tej bitwy asasyn Ratonhnhaké:ton zabił angielskiego oficera i templariusza Johna Pitcairna.

Preludium Edytuj

Podczas marszu na Boston, armia kontynentalna rozbiła obóz niedaleko Charlestown, okupując Bunker Hill i Breed's Hill. Mimo rozkazu ufortyfikowania Bunker Hill, generał Prescott zajął się tym drugim. Generał Israel Putnam przeciwstawił się jego decyzji, jako iż Beer's Hill znajdował się bliżej brytyjskich okrętów w porcie i łatwiej było się na niego dostać.

Kiedy Putnam argumentował się z innymi przywódcami, Brytyjczycy zaczęli ostrzeliwać pozycje patriotów, zabijając kilku żołnierzy. Podczas bombardowania pojawił się Connor, asasyn wysłany tutaj przez Samuela Adamsa, w poszukiwaniu Johna Pitcairna. Mimo pesymistycznych słów Putnama, Ratonhnhaké:tonowi udało się przebiec przez bombardowane miasto, dopłynąć do brytyjskich okrętów i je zatopić.

Tymczasem generał Brytyjczyków, William Howe, dotarł do Moulton's Hill, ale wstrzymał się z atakiem na posiłki, co dało patriotom czas na dalsze fortyfikowanie wzgórza.

Przebieg bitwy Edytuj

Po zaatakowaniu patriotów Howe spodziewał się szybkiego zwycięstwa. Connor dotarł na Breed's Hill, kiedy Putnam wypowiadał swoje słynne „Nie strzelajcie, póki nie będziecie mogli zajrzeć im w oczy” i wkrótce dostrzegł Pitcairna w obozie na Moulton's Hill, za rzędami wojsk brytyjskich. Zastanawiając się, jak dotrzeć do templariusza, Putnam zasugerował asasynowi, żeby poczekał na osłabienie wojsk Brytyjczyków i zaskoczył ich atakiem od tyłu. Zamiast tego Connor zdecydował się na przebiegnięcie przez pole bitwy.

Wojska brytyjskie miały tą przewagę, że były bardziej zdyscyplinowane i zorganizowane. Małe grupki patriotów musiały chować się za przeszkodami i oddawać strzały w przerwach między salwami przeciwników. Walka zmusiła Ratonhnhaké:tona do przebiegnięcia przez pole bitwy i wdarcia się do obozu bokiem, przez skalne ściany Moulton's Hill. Tam, pozostając niezauważonym, dotarł do Pitcairna i zabił go, skacząc z masztu flagi. Później powrócił do Putnama.

W tym czasie wojska brytyjskie zaatakowały patriotów i wycofywały się dwa razy. Jednakże Brytyjczycy wysłali posiłki, które wkrótce pojawiały się pod Bunker Hill. Zanim Connor dotarł do Breed's Hill, amerykanie stracili już wielu ludzi i Putnam rozkazał natychmiastowy odwrót.

Następstwa Edytuj

Bitwa zakończyła się dużymi stratami dla obu stron. Patrioci wycofali się z Bunker Hill, skupiając swoje działania wokół Bostonu. Ratonhnhaké:ton ostrzegł Putnama, że za tym stało coś więcej, ujawniając list, w którym znajdowały się szczegółowe plany zabójstwa Jerzego Waszyngtona.

Wynikiem bitwy było pyrrusowe zwycięstwo Brytyjczyków – mimo wygranej stracili oni ponad dwa razy więcej żołnierzy niż patrioci, a sama bitwa była zastrzykiem morale dla amerykańskich żołnierzy, pokazując, że mogą stawić czoła wrogowi i pokonać go mimo nierównej walki.