Fandom

Assassin's Creed Wiki

Arno Dorian

2790stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze0 Udostępnij
„Kredo asasynów stanowi dla nas naukę, że wszystko jest dozwolone. Niegdyś uważałem je za przyzwolenie na podążanie za naszymi ideałami, bez względu na cenę. Dziś już rozumiem je w pełni. Kredo, które nie przyzwala, lecz ostrzega.”
―Arno o swoim wcześniejszym postępowaniu

Arno Victor Dorian (ur. 26 sierpnia 1768; zm. ?) – asasyn z okresu rewolucji francuskiej, syn Charlesa Doriana i Marie Dorian oraz wychowanek Françoisa de la Serre'a. Przodek Calluma Lyncha.

Biografia Edytuj

Młodość Edytuj

Arno urodził się w Wersalu w 1768 roku. Gdy był mały jego matka dowiedziawszy się, że jej mąż jest asasynem i zabija ludzi porzuciła ich. Większość dzieciństwa spędził na podróżach z ojcem po Europie. 27 grudnia 1776 jego ojciec zabrał go ze sobą do pałacu wersalskiego, gdzie odbyło się spotkanie asasynów. Arno miał czekać na ojca na korytarzu, jednak zlekceważył polecenie i oddalił się w pogoni za nieznaną sobie dziewczynką. Po zakończeniu spotkania jego ojciec został zamordowany przez Shaya Patrica Cormaca, a on sam przygarnięty przez ojca dziewczynki, którą poznał – Françoisa de la Serre'a.

Arno mieszkał w rezydencji pana de la Serre'a, który często zabierał go na polowania i organizował mu inne rozrywki. Chłopiec miał zapewnioną edukację choć była ona bardziej ogólna niż w przypadku Élise. Kiedy dziewczyna pobierała nauki w Maison Royale utrzymywał on z nią listowny kontakt. Często popadał w kłopoty i był notowany przez wersalską policję.

Stany Generalne 3 (wspomnienie) (ACU) (by Kubar906).png

Arno walczy z Victorem

W 1789 roku popadł w konflikt z Victorem i jego bratem Hugonem, z którymi przegrał w karty swój zegarek – pamiątkę po ojcu – który następnie wykradł. Bracia dowiedzieli się o tym i próbowali wydrzeć mu go siłą ale interweniował przybrany ojciec chłopaka, który namówił ich by zostawili Arna w spokoju. Tego samego roku w dniu posiedzenia Stanów Generalnych Arno zaoferował pomoc w dostarczeniu pewnego listu swojemu opiekunowi. W tym celu wdarł się na posiedzenie gdzie dopadli go Victor i jego brat, którym chłopak zdołał uciec nie dostarczając jednak listu.

Od Oliviera kamerdynera rodziny de la Serre Arno dowiedział się że Élise przyjechała z powrotem do Wersalu a ojciec wydał na jej cześć przyjęcie. Chłopak postanowił włożyć list do Françoisa pod drzwi do jego gabinetu, a samemu włamać się na przyjęcie. Kiedy już tego dokonał spotkał się ze swoją ukochaną lecz nie dane im było się sobą nacieszyć gdyż przeszkodzili im strażnicy szukający Arna. Chłopak wyskoczył przez okno i udał się na dziedziniec, gdzie zobaczył umierającego Françoisa de la Serre'a. Arno próbował mu pomóc ale w tym momencie jeden z prawdziwych morderców zawołał straż która schwytała Arna.

Dołączenie do asasynów Edytuj

Po schwytaniu Arna osadzono w Bastylii gdzie spotkał asasyna Pierre'a Belleca, który po jego zegarku domyślił się, że jest on synem Charlesa, a następnie przez przypadek odkrył u niego Wzrok Orła. W wiezieniu Arno przebywał dwa miesiące, podczas których uczył się szermierki od asasyna. W czasie szturmu na Bastylię obaj skorzystali z okazji i uciekli na dach fortecy. Pierre podarował Arno wskazówkę, która miała go zaprowadzić do asasynów a następnie oddał Skok Wiary do fosy. Po dłuższej chwili wahania Arno uczynił to samo. Po udanej ucieczce Arno odnalazł Élise ta jednak szybko go odprawiła obwiniając go o śmierć ojca. Arno postanowił więc odnaleźć asasynów. Odkrył on tajne przejście do kryjówki asasynów a następnie został poddany rytuałowi inicjacji podczas, którego napił się z rytualnego kielicha, poznał zasady Kreda, i otrzymał swoje Ukryte Ostrze.

Marsz Kobiet Edytuj

W październiku 1789 roku asasyn został wysłany na swą pierwszą misję, podczas której miał ochraniać marsz kobiet pod przywództwem Théorigne de Méricourt na Wersal. Asasyni oczyścili drogę przemarszu, a następnie wdarli się do Południowej Bramy gdzie wybili wszystkich strażników. Aby zapewnić kobietom dodatkowe bezpieczeństwo uszkodzili oni trzy armaty, które później przejęły rewolucjonistki. Asasyni nie ruszyli jednak w dalszą podróż z kobietami tylko pozwolili im działać samodzielnie.

Pierwszy cel Edytuj

Arno został uczniem Pierre'a, który szkolił go przez cały rok. 4 stycznia 1791 roku wyruszył wraz z nim na misję, podczas której asasyn zlikwidował strażników i uszkodził dzwon alarmowy a następnie z ukryci obserwował spotkanie templariusza Charlesa Gabriela Siverta z przemytnikiem Arpinonem. Po zakończeniu spotkania Pierre zabił Arpinona, a Arno znalazł przy jego ciele rozpiskę dnia Siverta. Następnie obaj udali się złożyć meldunek Mirabeau, od którego Arno otrzymał zadanie zabicia Siverta.

Następnego dnia udał się on już jako pełnoprawny asasyn do Notre-Dame de Paris, gdzie miał być obecny Sivert. By stworzyć sobie okazję do zabójstwa zlikwidował jednego z bliższych współpracowników templariusza – Duchesneau. Podszywając się pod niego spotkał się z Sivertem w konfesjonale, gdzie dowiedział się o jego planach co do korupcji w Kościele a następnie go zabił. Po zabójstwie Arna naszły wizje z przeszłości zamordowanego. Zobaczył w nich jak templariusz wraz z tak zwanym Królem Żebraków zabijają Françoisa de la Serre'a a następnie zostają nagrodzeni przez nowego wielkiego mistrza.

Król Żebraków Edytuj

Umarł król... 3 (wspomnienie) (ACU) (by Kubar906).png

Arno zabija Króla Żebraków

Po złożeniu raportu radzie Arno otrzymał od nich widmowe ostrze i został wysłany na misję do le Cour des Miracles gdzie miał odszukać Króla Żebraków i zgładzić go. Obserwował on tam zabieg amputacji kończyny jednemu z żebraków który nie zbierał wystarczająco dużo pieniędzy. Od interwencji powstrzymał go jednak Donatien Alphonse François de Sade, sugerując mu by śledził ludzi, którzy są za to odpowiedzialni i w ten sposób dotarł do Króla. Arno słuchając się rady poszedł za nimi do szpitala i tam dopadł Aloysa la Touche'a, uwięził go i wymusił od niego informację o miejscu ukrycia le Roi des Thunesa.

Następnie asasyn udał się do katakumb, gdzie ukrywał się jego cel. Uprzedził go jednak la Touche który zdołał się uwolnić i powiadomił swojego pana o nadchodzącym zabójcy. le Roi des Thunes przygotował się do obrony, próbując zwabić Arna do centrum wielkiej sali aby móc go zastrzelić. Arno zdołał jednak dopaść Króla Żebraków i pozbawić go życia.

Z wizji które naszły go po zabójstwie dowiedział się, że Król Żebraków już wcześniej próbował dołączyć do templariuszy i dlatego, że mu się to nie udało postanowił zgładzić de la Serre'a.

Po zabójstwie Arno spotkał się ponownie z Markizem de Sade który powiedział mu, że jedyny złotnik, który potrafi wytworzyć broń, którą zabito jego opiekuna nazywa się François-Thomas Germain, a jego warsztat mieści się niedaleko Les Halles.

Café-Théâtre Edytuj

Po udanym morderstwie Arno udał się do Mirabeau i powiadomił go o udziale Germaina w morderstwie mistrza templariuszy, pokazał mu on też pistolet który posiadał król żebraków. Mirabeau pozwolił mu zatrzymać broń i wysłał na misję do Les Halles, gdzie asasyn miał odnaleźć złotnika i dowiedzieć się dla kogo pracuje. Wcześniej jednak w posiadanie Arna przeszła restauracja Café-Théâtre, która była jednocześnie bazą asasynów. Badając piwnice tego przybytku Arno natrafił na zbroję Thomasa de Carnellona. Mistrz Quemar wyjaśnił mu, że to odzienie przypada nosić najlepszym francuskim asasynom, lecz trzy dyski, które otwierają klatkę, w której znajduje się zbroja zaginęły i jedynie ten kto je odnajdzie będzie mógł nosić ową zbroję.

Złotnik Edytuj

30 marca 1791 roku Arno udał się do warsztatu Germaina, który był jednak pilnie strzeżony przez ekstremistów. Asasynowi udało się dotrzeć do pracowni złotnika, gdzie tem nie chciał udzielić mu żadnych informacji dopóki asasyn nie wyprowadzi go z warsztatu, gdzie odbywał areszt domowy. Arno zabił pilnujących dom strażników a następnie wyprowadził złotnika poza jego tereny. Germain powiedział mu, że pracował dla mistrza templariuszy Lafrenière'a, który uwięził go bo ten poznał prawdę o zakonie templariuszy.

Poszukiwania Lafrenière'a Edytuj

Prorok 3 (wspomnienie) (ACU) (by Kubar906).png

Arno zabija Lafrenière'a

Po wykonaniu misji Arno nie udał się od razu złożyć raport radzie, lecz postanowił na własną rękę.

Udał się on pod wskazane przez jubilera miejsce składu broni i przedostał się do środka. We wnętrzu budynku spoczywało mnóstwo prochu, a w gabinecie na górnym piętrze znajdowała się księga z której asasyn dowiedział się że przywódca templariuszy spotka się ze swoimi zwolennikami na Cmentare des Saints-Innocents. Gdy arno już miał opuścić skład broni postanowił go wysadzić. W tym celu koło beczek z prochem rozbił dwie lampy oliwne a następnie wspinając się na coraz wyższe kondygnacje wydostał się z budynku przez otwór w dachu, a wybuch przeniósł go aż do Wieży Medyceuszy.

Asasyn zaczaił się na Lafrenière'a na miejscu spotkania templariuszy, zdobywając uprzednio mapę ich zabezpieczeń i pomagając grupce rewolucjonistów. Gdy Lafrenière przybył na miejsce i wygłosił przemówienie zaczął przechadzać się po cmentarzu, gdzie w miejscu, w którym było najmniej strażników został zgładzony przez asasyna.

W wizjach które zobaczył Arno widział on przystąpienie Lafrenière'a do templariuszy i jak pisze on list, ten sam, który miał dostarczyć Arno, do Françiosa de la Serre, w którym ostrzega go przed zdradą. Dowiedział się on też o planowanym przez niego napadzie na Jakobinów.

Klub Jakobinów Edytuj

Arno udał się następnie złożyć raport ze swoich poczynań radzie. Ci oskarżyli go o niesubordynację i likwidowanie celów bez zezwolenia. Mim to wysłali go na misję zbadania spisku templariuszy. Arno udał się do l'Hotel de Beauvais gdzie przy wejściu zobaczył La Touche'a i rewolucjonistę Frédérica Rouille'a. Asasyn włamał się do budynku gdzie przebywali inni nieznani templariusze oraz Jakobini pod przywództwem Maximiliena de Robespierre'a. Podsłuchując rozmowę utwierdził się w przekonaniu, że Lafrenière był niewinny i walczył z radykalną częścią zakonu. Ma miejscu widział również jak Rouille przesłuchuje a następnie wyrzuca przez okno jednego żyrondystę. Asasyn podążył za templariuszami i będąc w piwnicy podsłuchiwał ich rozmowę z wielkim mistrzem. Planowali oni zamordować Élise, by ta nie próbowała więcej przejąć władzy w zakonie. Dowiedziawszy się o tym asasyn jak najszybciej opuścił Hotel i udał się na pomoc Élise.

Współpraca z Élise Edytuj

Gdy tylko Arno opuścił Hotel udał się do posiadłości de la Serre'ów lecz nie zastał jej tam. Natychmiast udał się on do Hotel de Ville gdzie Élise miała spotkać się z fałszywym Lafrenièrem. Zabił on niedoszłego mordercę dziewczyny i wyprowadził on ją z pułapki do znajdującego się nieopodal labiryntu. Tam również musieli stawić czoła strażnikom. Po dotarciu do środka labiryntu asasyn wspiął się na wieżę obserwacyjną, zapamiętał właściwą drogę i wyprowadził stamtąd Élise. Za parą ruszył pościg templariuszy, który Arno postanowił zatrzymać w pojedynkę, uprzednio prosząc Élise by spotkała się z nim w Café-Théâtre.

Sojusz z rozsądku 2 (wspomnienie) (ACU) (by Kubar906).png

Arno przyprowadza Élise przed oblicze Rady

Asasyn spotkał się z templariuszką w wybranym miejscu i zaproponował pomoc Bractwa. Zaprowadził on ją do ich kryjówki, co nie spodobało się wielu asasynom. Bellec otwarcie nalegał żeby ją zabić, lecz Mirabeau nie chciał podejmować decyzji pod presją, poprosił Arna by przyprowadził ją do niego później. Para opuściła kryjówkę a Arno opowiedział Élise o spotkaniu ze złotnikiem. Templariuszka od razu pobiegła do jego warsztatu. Gdy Arno do niej dołączył powiedziała mu, że był on członkiem zakonu templariuszy wydalonym za herezje o Jakubie de Molay'u. Razem udali się do jego pracowni lecz go tam nie zastali. Odkryli oni za to sekretną komnatę która wskazywała jednoznacznie że to on przeją władzę w zakonie. Para została zaatakowana przez ludzi Germaina lecz udało im się wyjść cało z opresji. Młodzi ponownie się rozdzielili, Arno został by walczyć ze strażnikami, a Élise udała się prosto do domu Mirabeau.

Spotkanie z Mirabeau (wspomnienie) (ACU) (by Kubar906).png

Arno nad ciałem Mirabeau

Gdy Arno dotarł do domostwa Mirabeau Élise już tam była, ale mentor nie żył. Razem przeszukali cały dom w poszukiwaniu wskazówek. Znaleźli oni damską chusteczkę, szpilę templariuszy, kielich z resztkami trucizny i notatnik z którego wynikało że Mirabeau miał się spotkać z mistrzem Quemarem. Asasyn przesłuchał też Élise oraz lokaja hrabiego a następnie udał się do kryjówki asasynów gdzie wydobył on od mistrza Quemara adres aptekarz, który sprzedaje tojad. Wraz z Élise udał się do owej apteki jednak farmaceuta przestraszył się ich i uciekł. Ci jednak dogonili go i po przesłuchaniu dowiedzieli się, że zabójcą był jeden z asasynów.

Konfrontacja 2 (wspomnienie) (ACU) (by Kubar906).png

Arno odpiera ataki Belleca

Arno wraz z Élise podążyli za oparami tojadu, które widział asasyn po aktywowaniu Wzroku Orła, do Saint Chapelle, gdzie przebywał zabójca. Para rozstała się a Arno wspiął na szczyt kościoła gdzie spotkał Belleca. Ten wyjawił mu, że to on zabił mentora i stwierdził że asasyni nie pierwszy raz muszą oczyszczać swoje szeregi z przywódców. Zaproponował on Arnu współpracę i wspólną odbudowę bractwa, jednak ten odmówił. Asasyni stoczyli zaciekły pojedynek cały czas przemieszczając się niżej aż znaleźli się we wnętrzu świątyni. Tam Bellec próbował zabić Élise argumentując że to dla dobra Arna, ten jednak strzelił go z widmowego ostrza. Po skończonej walce uczeń zabił mistrza, a w jego wspomnieniach zobaczył jak Bellec pomaga jego ojcu w walce, jak odkrywa kim jest Arno i jak zabija Mirabeau.

Zamieszki Edytuj

W lecie 1792 roku Arno wraz z trzema nieznanymi asasynami pomagał Théorigne de Méricourt w badaniu sprawy znikania z rynku żywności. Odnaleźli ją oni przy Rue de la Corderie gdzie uratowali ją przed śmiercią z rąk ekstremistów. Następnie rewolucjonistka poprowadziła ich do miejsca gdzie przebywali zajmujący się spekulacją żywności templariusze pod przywództwem madame Flavigny, a asasyni ich zabili. Dzięki temu paryżanie nie cierpieli więcej z głodu.

Współpraca z Napoleonem Edytuj

Królewska korespondencja 4 (wspomnienie) (ACU) (by Kubar906).png

Arno czyta królewską korespondencję

We wrześniu 1792 roku rada asasynów postanowiła wysłać Arna na misję do pałacu Tuilieries, gdzie przechowywana była korespondencja między królem a Mirabeau, która mogła zagrażać asasynom. Przedostał się on na teren pałacu, który był strzeżony przez ekstremistów, a następnie odnalazł komnatę króla. Tam spotkał Napoleona Bonaparte i gdy okazało się że szukają dwóch różnych rzeczy postanowili sobie pomóc. Asasyn za pomocą Wzroku Orła odnalazł tajną skrytkę i zniszczył korespondencję. Następnie ochraniał on Napoleona przed atakami kiedy ten próbował otworzyć tajemne przejście. Gdy mu się to udało obaj ledwo uciekli przed ludźmi kapitana Rullie'a. W podziemiach napoleon obiecał umożliwić Arnu zabójstwo Rullie'a. Dotarli oni do opuszczonego budynku, w którym ludzie Napoleona wysadzili ścianę by umożliwić im wyjście.

2 Września 1792 roku Napoleon ponownie spotkał się z Arnem i wyjawił mu że Rullie wraz ze swoimi ludźmi napadł na więzienie Grand Châtelet. Arno udał się w to miejsce i uratował od śmierci kilku strażników i podpalił wieżę snajperów. Korzystając z okazji przedostał się na szczyt więzienia i zgładził rewolucjonistę. Poprzez wgląd w jego wspomnienia dowiedział się o udziale Marie Lévesque w spisku Germaina.

Austriacki szpieg Edytuj

2 września 1792 roku Arno wraz z innym asasynem otrzymał misję ochrony Georgesa Dantona, który został zaatakowany przez austriackich szpiegów panoszących się po terenie Paryża. Zabili oni niedoszłych morderców Dantona a następnie udali się na poszukiwanie przywódcy szpiegów. W tym celu wykradli dwa dokumenty które doprowadziły ich do miejsca jego ukrycia następnie asasyni go zlikwidowali, dzięki czemu wojska austriackie nie zdobyły Paryża.

Wielki głód Edytuj

31 października 1792 roku Arno ponownie spotkał się z Élise i poinformował ją o roli Marie w spisku. Ta powiedziała mu że to bogata szlachcianka, której powiązania z templariuszami sięgają do czasów Trzeciej Krucjaty. Arno za radą Élise udał się do doków gdzie zobaczył barkę która ominęła przystań. Udał się w pogoń za nią i na miejscu zobaczył Marie która kazała kapitanowi barki zniszczyć część zapasów. Asasyn zabił kapitana i ukradł mu rozkazy, z których dowiedział się że Marie wydaje przyjęcie w pałacu luksemburskim.

Ponownie spotkał się z Élise, która pozwoliła mu zabić Marie, a sama udała się odzyskać kradzione jedzenie. Arno wdarł się na przyjęcie wzniecając bunt więźniów oraz zapewniając sobie dywersję w postaci fajerwerków. Wewnątrz odnalazł zamkniętego w pokoju Thomasa Lévesque i uwolnił go. Następnie odnalazł Marie i pozbawił ją życia. W wizjach, które go naszły zobaczył kolejnego współpracownika Germaina – Louisa-Michela le Peletiera.

Po udanej ucieczce udał się on w umówione miejsce spotkania z Élise. Tam zastał ją uciekającą przed ekstremistami. Dziewczyna wsiadła do znajdującego się w pobliżu balonu a Arno przeciął liny którymi był uwiązany. Nie zdążył jednak wskoczyć do balonu, więc był zmuszony go gonić. Asasynowi udało się w końcu wsiąść do balonu i spędzić w nim noc wraz z Élise.

Egzekucja Ludwika XVI Edytuj

20 stycznia 1793 roku Arno wraz z Élise spotkali się z markizem de Sade, który poinformował ich, że le Peltier przebywa w Palais Royal. Arno udał się tam przekupił jedną ze służących by otworzyła okno, którym asasyn dostał się do środka oraz ukradł trochę zatrutego wina. Gdy asasyn był już w środku podał deputowanemu zatrute wino, a ten z silnym bulem brzucha opóścił przyjęcie. Gdy znalazł się w ustronnym miejscu Arno go zabił, a w jego wspomnieniach wyczytał, że Germain będzie obecny na egzekucji króla Ludwika XVI.

Para udała się na Plac Rewolucji, gdzie miał być ścięty król. Arno odnalazł za pomocą Wzroku Orła wielkiego mistrza, oglądającego egzekucję z honorowego miejsca. Ten jednak spodziewał się mordercy i wysłał do walki swoich strażników a sam uciekł. Élise prosiła Arna by go gonił, lecz ten nie chciał zostawić jej samej. Parz udało się pokonać strażników, lecz Élise uznała, że to koniec ich współpracy obwiniając Arna o ucieczkę Germaina.

Powrót do Wersalu Edytuj

Powrót asasyna 2 (wspomnienie) (ACU) (by Kubar906).png

Arno zabija la Touche'a

Kiedy po egzekucji Arno stawił się przed obliczem rady asasynów ci jednogłośnie wydalili go ze swoich szeregów. Były asasyn załamał się i opuścił Paryż i udał się do opuszczonej rezydencji de la Serre'ów w Wersalu. Tam oddając się nałogowi pijaństwa spędził kilka miesięcy aż 3 czerwca został wyrzucony z tawerny pobicie się z grupką ekstremistów. Ich przywódca znokautował go, ukradł zegarek jego ojca i wywlókł z knajpy. Wtedy Arno postanowił udać się do składu wina i ukraść jeszcze jedną beczułkę. Następnego dnia Badając sprawę zniknięcia zegarka ponownie trafił do knajpy gdzie spotkał jednego z bandytów, którego doścignął i powalił. Ten powiedział mu że ich szef przebywa obecnie w pałacu wersalskim. Były asasyn udał się tam i powybijał przestępców, nie znajdując jednak zegarka. Wtedy odnalazła go Élise, oddała mu jego zgubę i poprosiła by wrócił z nią do Paryża. Ten zgodził się najpierw jednak postanowił zabić La Touche'a.

Arno udał się na plac gdzie La Touche osobiście wykonywał egzekucje. Tam Arno odkrył że ukrywa on jedzenie dla siebie i swoich kompanów, oraz ukradł klucz do klatki z więźniami i udając jednego z nich zbliżył się do La Touche'a i zabił go. W jego wspomnieniach ujrzał ostatniego konspiratora – Maximiliena Robespierre'a.

Uratowanie Patona Edytuj

Kiedy 13 listopada 1793 roku miała się odbyć egzekucja Didera Patona – szpiega Robespierre'a, który odkrył istnienie zakonu templariuszy i został skazany na śmierć Arno wraz z nieznanym sobie asasynem dostali zadanie uratowani Patona i przejęcie jego dziennika. W tym celu włamali się do Le Grand Châtelet skąd ukradli ów dziennik, a następnie udali się na miejsce egzekucji, gdzie dla odwrócenia uwagi zabili trzech templariuszy. Następnie uwolnili Patona, który jednak im uciekł. Asasyni odnaleźli go dopiero w katakumbach, gdzie wyjawili mu kim są i zrekrutowali Didera do bractwa.

Zamach na Marcourta Edytuj

W lipcu 1793 roku Arno wraz z innymi asasynami podjął się uczestnictwa w turnieju mającym wyłonić najlepszych wojowników Francji którzy dostąpią zaszczytu spotkania się z templariuszem i generałem armii rewolucyjnej Marcourtem. Wpierw asasyni zdobyli przepustki uprawniające do wzięcia udziału w turnieju, następnie musieli udowodnić swoją zwinność zbierając flagi. Po tej konkurencji przyszedł czas na walkę z innymi strażnikami. Gdy zespół asasynów wygrał zawody został nagrodzony spotkaniem z Marcourtem, którego następnie zgładzili.

Jacques Roux Edytuj

W lutym 1794 roku Arno wraz z trzema innymi asasynami został wysłany na misję zgładzenia Jacquesa Rouxa, ekstremistę, który był marionetką templariuszy. Włamali się oni do szpitala psychiatrycznego skąd wykradli rejestr pacjentów szpitala. Dokument ten potwierdził ich przypuszczenia o uwięzionych w szpitalu asasynach. Arno uwolnił ich a następnie zgładził Rouxa.

Egzekucja Dantona Edytuj

5 kwietnia 1794 roku, kiedy Robespierre skazał na śmierć swojego sojusznika Dantona Arno wraz z innymi asasynami postanowili go uwolnić. Ten jednak powiedział im że chce zostać męczennikiem, polecił im jednak odszukać i ochronić swoich sojuszników. Asasyni obronili wszystkich trzech przyjaciół skazańca zabijając ich niedoszłych morderców, a następnie wykradli listy które ich obciążały.

Włamanie do Panteonu Edytuj

W maju 1794 roku Arno wraz z nieznanym asasynem, po tym jak Robespierre ogłosił Mirabeau zdrajcą rewolucji, włamali się do Panteonu, gdzie spoczywały jego prochy. Ich zadaniem było wykraść jego relikwie by tłum nie dowiedział się o istnieniu asasynów. Musieli oni odnaleźć przed templariuszami ukrytą kryptę hrabiego. W tym celu Arno korzystając ze Wzroku Orła dopasował do siebie specjalne symbole. Po wykradnięciu relikwi asasyni bezpiecznie uciekli z panteonu, dzięki czemu pospólstwo nie poznało sekretów bractwa.

Upadek Robespierre'a Edytuj

Kiedy 8 czerwca 1794 roku Arno i Élise powrócili do Paryża zajęli się obmyślaniem planu obalenia Robbespierre'a. Kiedy ten ogłosił Święto Istoty Najwyższej ci mieli już obmyślony plan. Arno przedostał się do jego namiotu i wykradł kompromitujące go dokumenty które podrzucił jego wrogom. Tymczasem Élise dosypała mu do napoju sproszkowany sporysz, przez co dyktator miał halucynacje i gadał od rzeczy. Skutkowało to chęcią obalenie go przez resztę społeczeństwa. Robespierre schronił się w swojej siedzibie do której dostali się Arno i Élise. Zażądali oni od niego informacji o tym gdzie przebywa Germain, jednak ten nic nie powiedział. Dziewczyna postrzeliła go w szczękę i kazała mu napisać to o co prosili, a templariusz posłuchał. Następnie para pozostawiła go na pastwę rewolucjonistów.

Ewakuacja żyrondystów Edytuj

Kiedy w lipcu 1794 roku Robespierre ogłosił żyrondystów zdrajcami, Arno i inni asasyni podjęli się próby ich uratowania. Razem ostrzegli tak wielu żyrondystów jak tylko mogli a następnie przeprowadzili ich kanałami do portu gdzie czekał na nich statek, którym uciekli z Paryża.

Zabójstwo Germaina Edytuj

28 lipca 1794 roku para udała się do Twierdzy Temple gdzie miał przebywać wielki mistrz. Arno odnalazł go na szczycie twierdzy gdzie stoczyli krótki pojedynek. Asasyn zabił go, ale okazało się że był on tylko imitacją prawdziwego Germaina. Następnie Oboje udali się do katakumb pod twierdzą i znaleźli sekretną komnatę w której przebywał wielki mistrz. Walka była ciężka gdyż Germain posiadał Miecz Edenu. Arnu udało się go jednak kilka razy podejść i dźgnąć swoim ostrzem. Za trzecim razem Miecz Edenu wystrzelił snop iskier a część sklepienia zawaliła się i przygniotła Arna. Élise nie pomogła mu tylko ruszyła w pogoń za swoim wrogiem i trafiona Mieczem Edenu legła nieżywa. Asasyn zdołał się wyswobodzić i po sprawdzeniu że dziewczyna nie żyje zabił ogłuszonego templariusza. Następnie zabrał jego broń, wyniósł Élise z krypty i pochował ją na Le Cimetière des Innocents.

Zniszczenie jakobinów Edytuj

29 lipca 1794 roku Arno wraz z nieznanym z imienia asasynem współpracował z rewolucjonistami pod przywództwem Theorgine de Mericourt, by doprowadzić do upadku Jakobinów. Wdarli się oni do klubu jakobinów i wybili wszystkich znajdujących się tam strażników. Następnie skierowali się do katakumb gdzie ukrywali się trzej ostatni przywódcy tej frakcji. Wspólnymi siłami pozbawili ich życia dzięki czemu skończyły się Rządy Terroru, a Jakobini nigdy więcej nie odzyskali władzy.

Pobyt we Franciadzie Edytuj

Poszukiwania Manuskryptu Edytuj

3 sierpnia 1794 roku Arno przybył do Franciady, gdzie spotkał się z Markizem de Sade, który w zamian za miejsce na statku do Egiptu zlecił mu odszukanie manuskryptu Nicolasa de Condocreta, ukrytego w grobie króla Ludwika XIII. W tym celu udał się do tamtejszej bazyliki, skąd przedostał się do Królewskiej Krypty, a następnie odnalazł rzeczony grób. W środku nie znalazł jednak manuskryptu. Natknął się natomiast na grupę łupieżców pod przywództwem Philippe Rose. Rozmawiali oni o przechowywanej w tutejszym opactwie liście, na której znajdują się informacje o wszystkich skarbach zrabowanych z tutejszych podziemi, porzucili oni swojego towarzysza i odcięli asasynowi drogę na powierzchnie. Arno chciał wydobyć od łupieżcy więcej informacji ale ten przestraszył się go i zginął podczas ucieczki. Przy jego ciele asasyn odnalazł lampię oliwną którą sobie przywłaszczył.

Następnie odnalazł on inne wyjście i udał się do wspomnianego przez niego opactwa skąd wykradł listę zabytków, dzięki niej dowiedział się, że poszukiwany przez niego manuskrypt jest w posiadaniu nijakiego Léona, mieszkającego w dużym czerwonym budynku w centrum miasta.

Ratunek Léona Edytuj

Arno odnalazł wymieniony w liście budynek, gdzie spotkał przybraną matkę Léona – Margot. Ta wyjawiła mu że ostatnio widziano go przy młynie. Asasyn udał się w tą okolicę i podsłuchał rozmowę strażników, którzy twierdzili, że chłopca złapali łupieżcy i przetrzymują gdzieś pod ziemią. Arno zlokalizował najbliższe wejście do katakumb i znalazł się w miejscu gdzie trzymano chłopca. Spotkał tam ponownie kapitana Rose i Napoleona, którzy rozmawiali o znajdującej się pod Franciadą świątyni Tych, Którzy Byli Przed Nami. Napoleon kazał łupieżcom wypuścić chłopca, po czym odszedł. Kapitan się go jednak nie posłuchał i rozkazał go zabić po czym sam odszedł. W egzekucji chłopca przeszkodził Arno, który zabił niedoszłych morderców. Następnie chłopiec doprowadził go do swojej kryjówki gdzie trzymał jeden egzemplarz broni gilotynowej, który oddał Arno. Obaj udali się w drogę powrotną jednak Léon zbyt bardzo oddalił się od niego i ponownie został schwytany, a asasyn ponownie mu pomógł. Następnie spotkali oni Napoleona i jego porucznika, któremu ten powierzył klucz do świątyni. Léon chciał by Arno ich zabił ale ten stwierdził że nic to nie da. Obaj pokłócili się, a chłopak uciekł, pozostawiając asasyna samego w podziemiach. Ten jednak odnalazł drogę na powierzchnię i wrócił do sierocińca gdzie Léon oddał mu, choć niechętnie, manuskrypt.

Współpraca z Léonem Edytuj

Budząc zmarłych (wspomnienie) (ACU-DK) (by Kubar906).png

Arno i Léon badają pateny

Gdy Arno otrzymał już manuskrypt wrócił do karczmy gdzie jednak nie zastał markiza. Barman powiedział mu że ktoś go szuka ale Arno nie dowiedział się kto gdyż ruszył w pogoń za dziewczyną wyglądającą jak Élise. Arno złapał ją i powalił. Okazało się jednak, że to nie ona tylko złodziejka, która uciekała z miejsca kradzieży. Na asasyna natknęła się Margot i namówiła go do ponownego spotkania z Léonem. Arno nie pozwolić by Napoleon znalazł skarb ze świątyni. Pokazał on chłopakowi ukradzioną wcześniej listę i zwrócił jego uwagę na pateny, które były niezbędne do odnalezienia świątyni. Léon zlecił mu odnalezienie dwóch z nich zam zaś miał odnaleźć ostatnią. W tym celu asasyn musiał rozwiązać dwie zagadki Sugera które wskazywały miejsce ukrycia paten.

Kiedy asasyn wrócił do Léona ci nie wiedzieli co z nimi zrobić dopóki Margot nie przyniosła lampy a na patenach ukazała się mapa z zaznaczonym miejscem gdzie znajduje się świątynia.

Zagadki Edytuj

Arno udał się na wskazane przez pateny miejsce. Nie wzbudzając żadnego alarmu dostał się do dwóch krypt, gdzie rozwiązał trudne zagadki. Po ich rozwiązaniu pojawił się duch który wystraszył wszystkich łupieżców i otworzyła się ostatnia krypta gdzie asasyn również rozwiązał zagadkę. Po jej wykonaniu z palca ducha, który się pojawił wystrzeliła świetlista smuga która wskazała dziurkę od klucza.

Zdobycie klucza Edytuj

Po rozwiązaniu wszystkich zagadek Arno udał się za radą Léona na rynek gdzie odnalazł porucznika Napoleona. Śledził go on aż do jego bazy gdzie odkrył że handluje on zrabowanymi kosztownościami. Następnie pobił żołnierza i szantażował go że powie napoleonowi o jego interesach jeśli nie odda mu klucza. Porucznik wskazał mu miejsce jego ukrycia a asasyn dostał się tam i ukradł klucz.

Świątynia Edytuj

Po dotarciu do świątyni Arno został zepchnięty w przepaść przez niedawno przybyłego kapitana Rose. Przeżył on upadek wpadając do podziemnego jeziora. Przedostał się on z jaskini z powrotem do poziomu na którym znajdowała się świątynia. Ominął on patrole łupieżców i dotarł do miejsca ukrycia artefaktu, którym okazała się Głowa świętego Dionizego. Pokonał on Rose'a i jego ludzi w walce, a w wizjach które naszły go po zabójstwie zobaczył że ten od początku planował zdradzić napoleona i przekazać artefakt osobie o pseudonimie Lady Eve. Asasyn rozwiązał ostatnią zagadkę a następnie zdobył głowę. Za jej pomocą przejął kontrolę nad podziemnymi stworzeniami i zmusił je do atakowania łupieżców.

Po powrocie na powierzchnię oddał markizowi manuskrypt a Rajskie Jabłko, które znajdowało się w głowie przekazał innemu asasynowi który miał dostarczyć je Al Mualimowi z Egiptu.

Spotkanie Ruddocka Edytuj

12 września 1794 roku do Arna przybył były asasyn i pomocnik Élise – Bernard Ruddock. Przekazał on mu jej list i jednocześnie testament. Zapisała ona Arnu swój dziennik, z kolei Ruddockowi listy Haythama Kenwaya. Arno udał się po wspomniane rzeczy do jej dawnej szkoły Maison Royale, gdzie w domku ogrodnika mieszkały najbliższe jej osoby: służąca Hélène, jej mąż Jacques i dawny nauczyciel Élise Frederick Weatherall. Zabrał on odziedziczony dziennik i wychodząc ponownie spotkał Ruddocka, który zażądał swoich listów. Arno przyprowadził go do domu gdzie po otrzymaniu listów Ruddock dobył broni i zagroził że zabije Hélène jeśli Weatherall nie pozwoli się zabić bez walki. Po krótkiej rozmowie przyjaciele Élise dowiedzieli się że Ruddock od początku współpracował z Carrollami – rodziną templariuszy, którym Élise zabiła córkę, i którzy teraz mszczą się za to na ich bliskich. Arno próbował negocjować z agentem templariuszy ale to nic nie dało. Gdy Ruddock szykował się już do zabicia dziewczyny pan Weatherall rzucił w niego kordelasem i pozbawił go życia.

Następnego dnia Arno i pozostali pochowali Ruddocka. Na prośbę Hélène asasyn pozostał z nimi jeszcze przez jakiś czas.

Piekielna Machina Edytuj

24 grudnia 1800 roku Arno wraz z innym asasynem otrzymali zadanie ochraniać Napoleona, zmierzającego do teatru na operę, przed rojalistami, którzy za pomocą zaimprowizowanego ładunku wybuchowego chcieli wysadzić jego powóz w powietrze. Asasyni pozabijali znajdujących się na drodze jego przejazdu strzelców, nie udało im się jednak zapobiec wybuchowi ładunku, który nie zrobił jednak krzywdy Napoleonowi. Odnaleźli oni również strzelca, który odpalił Piekielną machinę i poznali od niego imię przywódcy spisku. W centrum dowodzenia rojalistów odkryli adres pod którym ukrywa się ich przywódca, następnie udali się tam i go zgładzili.

Powrót do Temple Edytuj

W 1808 roku Arno wrócił wraz z Napoleonem Bonapartem i jego ludźmi do twierdzy Temple, by pogrzebać ciało Françoisa-Thomasa Germaina w paryskich katakumbach. Arno dalej kontynuował swoją karierę jako asasyn aż osiągnął rangę mistrza asasynów. Miał także dziecko (lub kilkoro dzieci) z nieznaną z imienia kobietą. Potomkiem tej linii jest Callum Lynch.

Dalsze losy Arna są nieznane.

Postmortem Edytuj

Arno pod koniec 2016 roku ukazał się Callumowi podczas objawienia jego przodków i wraz z nimi oficjalnie przyjął go do bractwa.

Uzbrojenie Edytuj

  • Ukryte ostrze – podstawowa broń asasynów. Arno używa go do cichego likwidowania swoich celów, lecz nie może korzystać z niego w otwartym konflikcie.
  • Broń jednoręczna – podstawowa broń Arno do walki wręcz. Noszona jest zamiast muszkietów, broni ciężkiej, gilotynowej i drzewcowej. Do kompletu z nią można wyposażyć pistolet.
  • Broń ciężka – silna broń do walki w ręcz. Noszona jest zamiast muszkietów, broni jednoręcznej, gilotynowej i drzewcowej. Do kompletu z nią można wyposażyć pistolet.
  • Broń drzewcowa – długa broń dwuręczna o wielkim zasięgu, używana przez Arno w otwartym konflikcie. Można ją wyposażyć zamiast broni jednoręcznej, gilotynowej, ciężkiej i muszkietu. Do kompletu z nią można wyposażyć pistolet.
  • Uzbrojenie gilotynowe – odblokowywane przez DLC Dead Kings. To połączenie garłacza z toporem. Mając na wyposażeniu broń gilotynową, nie można nosić ze sobą pistoletu.
  • Muszkiet – broń palna o dużym zasięgu, wyposażana zamiast broni drzewcowej, ciężkiej lub jednoręcznej. Mając na wyposażeniu muszkiet, nie można nosić ze sobą pistoletu.
  • Pistolet – niewielka broń dystansowa, którą Arno nosi razem z bronią jednoręczną, ciężką lub drzewcową.
  • Widmowe ostrze – modyfikacja ukrytego ostrza pozwalająca na ciche wystrzeliwanie strzałek berserkera oraz zabójczych.
  • Trujący gaz – Broń chemiczna zadająca regularne obrażenia celowi znajdującemu się w jej zasięgu. Arno możne nosić ze sobą od 2 do 7 sztuk tej broni. Dostępna jest od dziesiątej sekwencji DNA.

Ciekawostki Edytuj

  • Arno to trzecia grywalna postać niepowiązana w żaden sposób z Desmondem Milesem (poprzednie to Aveline de Grandpré i Adéwalé), i pierwsza powiązana z Callumem Lynchem.
  • Arno to trzecia grywalna postać, w którą wcielamy się gdy jeszcze jest dzieckiem (poprzednie to Aveline de Grandpré i Ratonhnhaké:ton).
  • Arno to rzeka we Włoszech, przepływająca przez Florencję. Możemy ją zobaczyć w Assassin's Creed II. Lorenzo de' Medici wspomina w rozmowie z Eziem, że będąc dzieckiem spadł do niej z mostu.
  • Swoją jedyną pamiątkę po ojcu przegrał w karty.
  • W odróżnieniu od większości asasynów kaptur Arno nie posiada charakterystycznego "dzioba" na czubku.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki