FANDOM


Logo wikipedii na szablon Postać historyczna

Antonio de Ulloa y de la Torre-Girault (1716 — 1795) – hiszpański generał, astronom należący do Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk, administrator kolonialny oraz naukowy doradca w szeregach luizjańskiego rytu zakonu templariuszy.

Biografia Edytuj

Wczesne życie Edytuj

Antonio de Ulloa urodził się w Sewilli w roku 1716 i też w Hiszpanii zdobył swoje wykształcenie i rozpoznanie w kręgu naukowym.

W 1735 brał udział we francuskiej ekspedycji geodezyjnej wraz z francuskim astronomem, Louisem Godinem, oraz innym hiszpańskim naukowcem, Jorge Juanem y Santacilia. Celem wyprawy było zbadanie kulistości Ziemi. Podczas pobytu w Ameryce Południowej, hiszpańscy badacze odkryli pierwiastek platyny.

Podczas powrotu do Hiszpanii de Ulloa dostał się do niewoli brytyjskiej, z której wydostał go Reginald Birch. Wybawca zaoferował astronomowi dołączenie do zakonu templariuszy. Antonio został wkrótce także uczyniony członkiem Towarzystwa Królewskiego w Londynie, następnie przyczynił się do otwarcia pierwszego muzeum historii naturalnej, pierwszego laboratorium metalurgicznego w Hiszpanii oraz obserwatorium w Cádiz.

Gubernator Luizjany Edytuj

Mając sześcioletnie doświadczenie w zarządzaniu terenem kolonialnym, które zdobył w Peru, de Ulloa został w 1766 wybrany na pierwszego gubernatora Hiszpańskiej Luizjany. Mimo faktu władania Nowym Orleanem Hiszpanii, pozwolił on na to, by nad miastem nadal powiewała francuska flaga, a jej administracją zajęła się grupa francusko-kreolska. Sam Ulloa ukrył się wraz ze swoją rodziną w La Balize. Był on sekretnie zaangażowany w handel niewolnikami, który wysyłał darmową siłę roboczą na wykopaliska w Meksyku, które były kontrolowane przez templariuszy.

Dla zysku jego zakonu, Antonio nałożył nowe ograniczenia handlowe, które nie zostały odebrane przez ludność Luizjany z aprobatą, a nawet później dały początek małego buntu przeciw jego władzy. Gubernator nie wiedział, że asasynka Aveline de Grandpré badała sprawę znikających niewolników i, że udało się jej zinfiltrować fort, do którego wysyłał pojmanych de Ulloa. Następnie członkini wrogiego zakonu spowodowała poruszenie wśród kreolskiej społeczności, co doprowadziło do wybuchu buntu przeciw gubernatorowi. Celem Aveline było wyciągnięcie Antonia z ukrycia. W tym celu, kobieta rozpoczęła zamieszki, przejęła dostawy broni oraz zniszczyła wojskowy okręt.

Zamieszanie w Nowym Orleanie zmusiło ostatecznie de Ulloę do opuszczenia La Balize i powrotu do miasta, by negocjować warunki pokojowe. Jednakże jego powóz wpadł w zasadzkę przygotowaną przez Aveline, która przy okazji powaliła jego strażników. Asasynka miała na celu zabicie gubernatora, lecz ten zaczął z nią pertraktować, próbując przy okazji uratować nie tylko swoje życie, ale też to jego ciężarnej żony. W zamian zaoferował tyle informacji, ile miał.

De Ulloa dał Aveline mapę prowadzącą do wykopalisk w Chichén Itzá, sugerując, że niewolnicy tam wysłani wykopują relikty, które są cenne dla templariuszy. W dodatku wręczył jej specjalną soczewkę, która pozwalała na deszyfrowanie zaszyfrowanych dokumentów. Asasynka zgodziła się na takie warunki i kazała gubernatorowi opuścić kontynent, ostrzegając go o tym, że jego zakon prędzej czy później zacznie go ścigać za zdradę.

Antonio de Ulloa opuścił Nowy Orlean i odsunął się od wszelkich publicznych stanowisk, a także zakończył swoją współpracę z zakonem templariuszy. Resztę życia spędził jako oficer morski. Zmarł w 1795 w Hiszpanii.